Przedszkolaki w domu, zabawy z naszymi dziećmi.

Przedszkolaki w domu ! Propozycje zabaw dla rodziców i dzieci.

Drodzy RODZICE.

W związku z zawieszeniem zajęć nasze przedszkole prowadzi kształcenie na odległość.

Informujemy  , że na naszej stronie internetowej – zakładka główna GRUPY w zakładkach dla poszczególnych grup : Puchatki , Słoneczka , Delfinki , Tygryski umieściłyśmy  wiersze, piosenki, prezentacje, puzzlećwiczenia ,propozycje zabaw odpowiadające treściom realizowanych przez nas programów ,  które polecamy wykonywać z dziećmi w domu .Propozycje te będą publikowane codziennie.

W celu umożliwienia Państwu kontaktu z nauczycielami udostępniamy Państwu  adresy mailowe poszczególnych grup

puchatkinr95@gmail.com
sloneczkanr95@gmail.com
delfinkinr95@gmail.com
tygryskinr95@gmail.com

Można na nie wysyłać również wykonane przez dzieci prace (w formie skanów lub zdjęć). Utworzona została w tym celu galeria : Domowa twórczość przedszkolaków

Podpowiadamy Państwu, jak bawić się z własnym dzieckiem i umilić sobie rodzicielską codzienność.

Pozdrawiamy ciepło wszystkie przedszkolaki i Rodziców

WASZE PANIE

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Szanowni Rodzice!.

Wydawnictwo Precjoza i stowarzyszenie Atelier Sportu zaprasza do wspólnej zabawy – Rodziców i ich dzieci do wspólnego tworzenia przepisów, gotowania a przede wszystkim do dobrej zabawy.

Każde dziecko biorące udział w konkursie otrzyma pamiątkowy certyfikat zdrowego kucharza a najciekawsze prace znajdą się w pozycji książkowej i zostaną nagrodzone. https://www.facebook.com/WspolneGotowanieZMamaAlboTata/

Prace można przesyłać przez stronę na fb lub bezpośrednio na adres wydawnictwa wydawnictwo@wydawnictwoprecjoza.pl

Udział w konkursie jest bezpłatny a celem pomysłodawców jest wydanie publikacji książkowej oraz zwiększenie świadomości u rodziców i dzieci dotyczącej zdrowego żywienia.
Tutaj film promujący akcję https://www.youtube.com/watch?v=qEShWhtpK3g

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Drodzy Rodzice !

Zapraszamy na Portal Edukacyjny dla dzieci Lulitulisie

https://www.lulitulisie.pl/

Pod opieką psychologa dziecięcego powstała bajeczka „Hania i Lulitulisie w Wirusolandii“ pomagająca dzieciom przejść przez ten trudny czas. Musimy otoczyć specjalną opieką zwłaszcza najmłodszych, którzy nie wszystko rozumieją a ich beztroskie życie zostało w ostatnim czasie mocno zachwiane.

Bajeczkę można bezpłatnie ściągnąć ze strony
https://www.lulitulisie.pl/materialy-dla-dzieci

Polecamy również artykuł o tym jak Lulitulisie pomagają dzieciom i jak rozmawiać z maluchami na trudne tematy, takie jak koronawirus.
https://www.edziecko.pl/edziecko/7,81881,25796066,jak-rozmawiac-z-dzieckiem-o-koronawirusie-nie-boj-sie-tego.html bo=1&fbclid=IwAR3iA7NjtoG93ELyYQt25_vDFaIdw_FWyYvEP0WA6QGllK1qSMRWH8q5j5U

22.04.2020r. 

Dzisiaj jest Dzień Ziemi!

Razem z Lulitulisiami  eksperci zadbali o edukację i świadomość ekologiczną u najmłodszych. Pod okiem opiekuna merytorycznego powstała bajeczka „Hania i Lulitulisie. Potworny problem“ pomagająca dzieciom lepiej zrozumień na czym polega problem z zanieczyszczeniem środowiska.

Niech każde dziecko pozna Antoniego – miłego, plastikowego potwora z Wielkiego Oceanu!

Bajeczkę można bezpłatnie ściągnąć ze strony
https://www.lulitulisie.pl/materialy-dla-dzieci

Przygotowano również wideoczytankę na kanale YT
https://www.youtube.com/watch?v=t9AXkoZPr1k

07.05.2020r.

Świat muzyki dla najmłodszych!

Razem z Lulitulisiami  eksperci przygotowali nowe, darmowe karty pracy dla maluchów.

Materiały dydaktyczne.
https://www.lulitulisie.pl/materialy-dla-dzieci

Zapraszamy do subskrypcji kanału na YouTube.
http://www.youtube.com/channel/UCkWTQoMjkWT-YiQZ3tTuy_g?sub_confirmation=1
A tam filmiki z aerobikiem, bajki, piosenki dla dzieci oraz wiele innych, atrakcyjnych materiałów dla maluchów.

Co to są Lulitulisie? Odpowiedź  w bajce na dobranoc. https://www.youtube.com/watch?v=Q2AJPjbZJxc

Zajęcia FITNESS na  kanale YT. https://www.youtube.com/watch?v=9iOLdoHhLpc&t=84s​

Dla rodziców polecamy artykuł  psychologa o tym, jak sobie radzić z dzieckiem, które wymusza.
https://www.lulitulisie.pl/post/dziecko-wymusza-wrzaskiem-histerią-i-płaczem-nasz-psycholog-wyjaśnia-dlaczego

14.05.2020r. 

Temat na dzisiaj – Mieszkańcy Łąki.

Eksperci portalu edukacyjnego „Lulitulisie” przygotowali nowe, darmowe karty pracy dla maluchów, o mieszkańcach łąki.

Materiały dydaktyczne.
https://www.lulitulisie.pl/materialy-dla-dzieci

Po nauce czas na ruch! Wraz z fizjoterapeutą i trenerem przygotowaliśmy zajęcia FITNESS dla najmłodszych.

Dla rodziców polecamy artykuł naszego psychologa o tym, dlaczego dzieci bywają niegrzeczne.
https://www.lulitulisie.pl/post/niegrzeczna-basia-twoje-dziecko-zachowuje-si%C4%99-agresywnie-przeczytaj-artyku%C5%82-naszego-psychologa

27.05.2020r. 

Zbliża się Dzień Dziecka !

Z tej okazji eksperci z portalu edukacyjnego „Lulitulisie” przygotowali nowe, darmowe karty pracy dla maluchów. Zachęcamy do skorzystania z propozycji.

Materiały dydaktyczne.
https://www.lulitulisie.pl/materialy-dla-dzieci

Po nauce czas na ruch! Zapraszamy dzieci do zabawy przy lulitulisiowej piosence z pokazywankami.
https://www.youtube.com/watch?v=_S1dFAdmfaM&t=32s

Dla rodziców polecamy artykuł naszego psychologa o tym, jak rozpoznać uzależnienie u dziecka. https://www.lulitulisie.pl/post/dzieci-w-sieci

01.06.2020r. 

Dzisiaj jest MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ DZIECKA!

Z tej okazji eksperci z portalu edukacyjnego „Lulitulisie” przygotowali nowe, darmowe karty pracy dla maluchów.

Materiały dydaktyczne.
https://www.lulitulisie.pl/materialy-dla-dzieci

Wspaniałego dnia wszystkim maluchom życzą Lulitulisie 🙂

Specjalnie dla dzieci wierszyk o FRĘDZELKU, ulubionym piesku Lulitulisów.
https://www.youtube.com/watch?v=VqcM2il4vPA

Polecamy najnowszy artykuł naszego psychologa o okresach krytycznych w rozwoju dziecka.
https://www.lulitulisie.pl/post/okresy-krytyczne-w-rozwoju-dziecka-nasz-psycholog-wyjaśnia-dlaczego-są-takie-ważne

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Szanowni Rodzice.

Nie możemy się wybrać z przedszkolakami na zajęciach Badacza Przyrody w Pałacu Młodzieży. W związku z zaistniałą sytuacją przysłano  książeczkę z doświadczeniami fizyczno-chemicznymi dla dzieci do samodzielnego wykonania w domu. Mamy nadzieję, że będzie to ciekawa forma spędzenia czasu dla dzieci, które przez zabawę będą mogły wiele się nauczyć. Doświadczenia są tak przygotowane alby w jak najmniejszym stopniu angażować rodziców czy starsze rodzeństwo, a proste wyjaśnienia pozwolą dzieciom zrozumieć zachodzące zjawiska.

Eksperymety fizyczno-chemiczne-skompresowany

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Zabawy dla wszystkich przedszkolaków :

• Stare dobre „ciepło- zimno”:
Schowanie kilku przedmiotów i zabawa w “ciepło-zimno”, używanie słów “pod”, “za tobą” – aby pomóc dziecku w zlokalizowaniu schowanych rzeczy.
• Coś z niczego:
Zrobienie „nowego” przedmiotu z pudełka po butach, np. samochodu, domu, pilota do telewizora, skrzyni skarbów itp. Można dodatkowo przygotować się do tej zabawy. To znaczy jak robimy skrzynie to udajemy piratów – załóżmy opaski na oko, jak samochód to wybierzmy model i z
• Pudełko z zadaniami:
do pudełeczka wrzucić karteczki z różnymi czasownikami (np. skakać, tańczyć). Poprosić dziecko o losowanie po jednym, mama czyta na głos i wspólne wykonujecie daną czynność.
• Domowa ciastolina:
Olej, mąka, woda i barwnik jadalny, sól (ok 1/3 szklanki ) – wszystko mieszamy, rozrabiamy i gotowe. Można dodać też cynamon, tymianek– aby ciastolina miała też zapach, albo brokat i powiedzieć, że to „wróżkowa ciastolina” – najlepiej przechowywać w lodówce, czas trwałości ok. 3 dni. Jest to forma kreatywnej zabawy dla dzieci.
• W poszukiwaniu liter lub cyferek(kryją się wszędzie – gazety , opakowania , książki , zabawki )
• Wiosna na parapecie:
Wspólne sianie rzeżuchy albo słonecznika, podlewanie, mierzenie i fotografowanie lub rysowanie , można później wydrukować zdjęcia lub połączyć obrazki i zrobić książeczkę na pamiątkę.
• Piszące samochody:
Przykleić taśmą klejącą flamaster do samochodu i poruszając nim po papierze pisać różne linie, koła itp.
• Gimnastyka dla paluszków:
Na stole rozłożyć najlepiej małe pomponiki, ale może być cokolwiek : guziki , koraliki , fasolka(dozwolone od lat 3, nie za małe aby były bezpieczne), papierowe foremki do babeczek – dla każdego uczestnika zabawy lub buteleczki po napojach , pojemniki po jogurcie .dzieci zbierają małe elementy do pojemników jedną ręką , „na czas”
• Zabawa na spostrzegawczość:
Do plastikowej butelki wrzucić kilka mini przedmiotów/zabawek i wypełnić ją tak do 5/6 ryżem. Zadaniem dziecka będzie potrząsanie butelką i odszukanie wszystkich przedmiotów. Butelkę należy szczelnie zakręcić.
• Poszukiwanie dinozaurów:
To idealny typ zabawy dla 5 latków i starszych dzieci. Wymaga większego przygotowania najlepiej kilka dni wcześniej. Z masy solnej lepimy kości, ślady stóp dinozaurów, szczęk i czekamy aż wyschną. Po kilku dniach w misce/kartonie z piaskiem chowamy te „skamieliny” i wspólnie ich szukamy.

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Drodzy Rodzice, przekazujemy Wam również możliwość korzystania z płyty Bliżejprzedszkolna pięciolinia – utwory do tańca, śpiewania i zabawy na marzec i kwiecień , na której są piosenki o tematyce wiosennej. Planowaliśmy słuchać piosenek podczas zajęć i bawić się przy nich w przedszkolu, ale ponieważ nie mamy takiej możliwości, zachęcamy do tego, aby dzieci słuchały piosenek i bawiły się przy nich w domu. Na płycie znajdują się piosenki edukacyjne, piosenki do tańca i zabaw muzyczno-ruchowych oraz piosenki do nauki języka angielskiego.

Wystarczy wejść na stronę „Moja płytoteka”
https://blizejprzedszkola.pl/moja-plytoteka,
zalogować się*, wcisnąć przycisk DODAJ KOD i wpisać kod bpmarzec, kod bpkwiecien który odblokuje dostęp do płyty.

*Jeśli nie są Państwo zalogowani na stronie www.blizejprzedszkola.pl, system automatycznie wygeneruje prośbę o dokonanie rejestracji. Proces trwa bardzo krótko, a rejestracja jest bezpłatna. Dostęp do płyty jest możliwy wyłącznie po zalogowaniu.pełne wersje utworów z powyższego albumu zostały udostępnione w serwisie „Moja płytoteka” bez konieczności wnoszenia opłaty ze względu na przerwę w pracy przedszkoli. Po unormowaniu się sytuacji albumy z kolejnych numerów miesięcznika nie będą w ten sposób udostępniane.

Bliżejprzedszkolna pięciolinia – utwory do tańca, śpiewania i zabawy na maj.

Kod: bpwdomu4223 .Kod jest uniwersalny i ważny przez 50 dni od momentu aktywacji.

Aby skorzystać z kodu, należy:

Wejść na stronę „Moja płytoteka”
https://blizejprzedszkola.pl/moja-plytoteka,
wpisać kod bpwdomu4223 w polu Dodaj kod, który odblokuje dostęp do płyty Bliżejprzedszkolna pięciolinia | piosenki na maj.

*Jeśli nie są Państwo zalogowani na stronie www.blizejprzedszkola.pl, system automatycznie wygeneruje prośbę o dokonanie rejestracji. Proces trwa bardzo krótko, a rejestracja jest bezpłatna. Dostęp do płyty jest możliwy wyłącznie po zalogowaniu.

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Podpowiedzi można też szukać na stronach :

 https://youtu.be/o7ITdA3PZOw   darmowy autorski audiobook dla dzieci o tematyce ekologicznej pt. „Owca Ola Bohaterką Pola”

https://www.youtube.com/watch?v=SX2IOQ5aGXk  audiobook na podstawie hitu książkowego Grzegorza Kasdepke

https://sklep.majkijezowskiej.com/majkatv/   Zajęcia muzyczno-ruchowo-taneczne – darmowe zajęcia on-line dla dzieci na kanale Majka TV 

https://www.polskieradio.pl/18,Polskie-Radio-Dzieciom    Serwis Polskie Radio Dzieciom

https://www.gov.pl/web/zdalnelekcje/wiosna-00  Działania w tematyce ,,Już przyszła wiosna” – serwis MEN .Serwis Telewizji Polskiej TVP ABC zaprasza najmłodszych do oglądania programów takich jak: „Teleranek”, „Zagadki zwierzogromadki”, „Zwierzaki czytaki” oraz „Studio ABC”.

https://miastodzieci.pl/czytelnia/kolorowanki-edukacyjne-nauka-i-zabawa/   250 bezpłatnych kolorowanek edukacyjnych – MiastoDzieci.pl
https://kiddoland.pl
http://pisupisu.pl
http://matzoo.pl
https://www.superkid.pl
http://www.gralandia.pl
http://puchatek.pl/ Coś dla fanów Kubusia Puchatka i spółki.
http://dladzieci.pl/ Dużo ciekawych różności dla dzieci.
http://ciufcia.pl Interesujące gry dla dzieci.
http://www.kolorowe-obrazki.pl/ Na tej stronie można znaleźć obrazki do wydrukowania na drukarce i pokolorowania.
http://tajemniczakuchnia.pl/ Zwierzaki z potraw do zjedzenie i inne pyszności
http://www.wierszedladzieci.pl/ Wiersze dla dzieci i nie tylko!
http://www.zabawna-kraina.pl/ Opis różnych gier i zabaw dla dzieci.
http://www.origami.art.pl/ Coś dla wielbicieli origami. Czyli co można wyczarować z papieru.
Wirtualne muzeum http://www.googleartproject.com Wirtualne zwiedzaniu muzeów z całego świata!
Kulturalny plac zabaw http://www.kulturalnyplaczabaw.pl Bajki, filmiki, muzyka, piosenki, teksty, puzzle i inne.
http://www.planetaedukacji.pl Planeta Edukacji to portal dla przedszkolaków przeznaczony do ich edukowania. Specjalnie opracowane lekcje dla najmłodszych dotyczą m.in.: mierzenia, liczenia, czytania, kreatywnego myślenia, ale również języka angielskiego czy kosmosu.

………………………………………………………………………………………………………………………………

” Przedszkolaki poznają zawody ” 

„ Kiedy dorosnę zostanę…” – preorientacja zawodowa dla dzieci, zabawy ruchowe, podstawowe informacje o zawodach, zabawy tematyczne, ilustracje, kolorowanki.

STRAŻAK
1. Słuchanie wiersza W. Broniewskiego „Pożar”.

Gwałtu, rety! Dom się pali!
Już strażacy przyjechali.
Prędko wleźli po drabinie
i stanęli przy kominie.
Polewają sikawkami
ogień, który jest pod nami.
Dym i ogień bucha z dachu,
ale strażak nie zna strachu,
choć gorąco mu okropnie, 
wszedł na górę, już jest w oknie
i ratuje dzieci z ognia,
Tak strażacy robią co dnia.

2. Rozmowa na temat treści wiersza: 
– Co się paliło?
– Co robili strażacy?
– Kogo uratowali strażacy?
– Czy każdy może zostać strażakiem?
– Jak możemy wezwać straż, gdy coś się pali?

3. Oglądanie ilustracji strażaków podczas pracy.
ZAŁĄCZNIK – straż pożarna

4. Zabawa w strażaka: https://www.youtube.com/watch?v=BKAw3y1HKuE

5. Kolorowanka do wydruki: https://www.e-kolorowanki.eu/zawody/strazak-bajkowa-kolorowanka/

DBANIE O ŚRODOWISKO TO ZAWÓD DLA KAŻDEGO !
1. Oglądanie filmu edukacyjnego o życiu zgodnie z naturą: https://www.youtube.com/watch?v=zleExE18fqQ

2. W oparciu o film dzieci opowiadają jak dbać o środowisko.
Parę ilustracji związanych z ekologią: ZAŁĄCZNIK – ekolog

3. ” Postawa proekologiczna ” – zabawa dydaktyczna
Rodzic wypowiada różne zdania. Dzieci trzymają w dłoniach kartoniki czerwony i zielony. Kiedy uznają, że opisywane zachowanie jest proekologiczne – podnoszą zielony kartonik. Kiedy uznają zachowanie za nie ekologiczne – podnoszą czerwony kartonik.
Przykłady zdań:
– Gaszę światło w pokoju, kiedy z niego wychodzę.
– Segreguję śmieci.
– Niszczę rośliny.
– Podczas mycia zębów mam cały czas odkręconą wodę.
– Podczas pobytu w lesie lub na plaży głośno krzyczę.
– Kiedy zjem cukierka, rzucam papierek na ziemię.
– Nie depczę trawników.

4. „ Ekologiczne instrumenty ” – praca techniczna, wykonywanie grzechotek z puszek po napojach
Dzieci odrysowują na kartonie kształt krawędzi plastikowych pojemników, np. po jogurtach, serkach. Następnie do pojemników wsypują trochę ryżu, grochu lub fasoli. Zaklejają otwór wyciętą wcześniej tekturą i oklejają białym papierem. Dowolnie ozdabiają swoje instrumenty.

BIBLIOTEKARZ
1. Słuchanie wiersza o bibliotece i zasadach korzystania z książek.
ZAŁĄCZNIK – Biblioteka-TEKST

2. Oglądanie ilustracji związanych z biblioteką i książkami. ZAŁĄCZNIK – biblioteka

3. Zabawa w bibliotekarza. Przygotowujemy stanowisko bibliotekarza, karty do zapisania wypożyczanych książek, regały z książkami. Jedna osoba przychodzi wypożyczyć książki, druga jest bibliotekarzem. Po pewnym czasie następuje zamiana ról.

4. Kolorowanki o bibliotece do wydruku: http://e-kolorowanka.pl/gallery/biblioteka-kolorowanki

5. Wspólne czytanie książek.

KOSMONAUTA
1. Oglądanie ilustracji przedstawiających kosmos, gwiazdy i astronomów.
ZAŁĄCZNIK – kosmonauta

2. Jak brzmi kosmos? Słuchanie nagrania z NASA.
https://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pogoda/ciekawostki,49/dzwieki-ktore-wywoluja-gesia-skorke-tak-brzmi-kosmos,245123,1,0.html

3. ” Budowanie rakiety ” – praca plastyczna. Rolkę po papierze toaletowym owijamy folią aluminiową lub kolorowym papierem. Wycinamy koło, które następnie nacinamy i sklejamy, tak, aby utworzyć z niego „czapeczkę” rakiety. Do dolnej części rakiety od wewnątrz przyklejamy paski z bibuły w kolorze czerwonym, żółtym i pomarańczowym. Po bokach doklejamy trójkąty, które będą skrzydłami rakiety. doklejamy okna i ozdabiamy.

4. ” Kosmiczne zabawy z rakietą ” – odliczanie do odlotu rakiety „3,2,1,0… START” i podróż w kosmos. Najpierw wspinamy się wysoko na palce i odlatujemy, mijamy chmury, później gwiazdy i planety, możemy pokonywać przeszkody. Po spacerze na jednej z planet wracamy na Ziemię.

5. Słuchanie piosenki o tym co astronauci najlepiej widzą z kosmosu, czyli o układzie słonecznym: https://www.youtube.com/watch?v=yxVMhKt-cvI

POLICJA
1. Oglądanie bajki edukacyjnej o zawodzie policjanta https://www.youtube.com/watch?v=pzAeFp5UhtY

2. Oglądanie ilustracji na temat policji. ZAŁĄCZNIK – policja

3. Zabawa „Przejście dla pieszych” B. Forma.
Rodzic trzyma w ręce znak zielony i gestem zaprasza do przejścia. Dziecko wypowiadają tekst:

Widzimy zebrę,
światła widzimy,
na drugą stronę
więc przechodzimy.
Światło zielone
daje nam znak,
przechodzić proszę,
o właśnie tak.
i przechodzi na drugą stronę.

4. Kolorowanka policjanta do wydruku: https://www.e-kolorowanki.eu/zawody/pan-policjant-kolorowanka/

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Język angielski 

23.03.2020r. – 27.03.2020r.

Hello Everyone!
Na ostatnich zajęciach poznawaliśmy (lub powtarzali) nazwy kolorów w języku angielskim.
Maluchy poznały i utrwalały cztery podstawowe kolory: red, blue, green, yellow,
Młodszaki: red, blue, green, yellow, pink,
Średniaki: red, blue, green, yellow, pink, black, white
Starszaki: red, blue, green, yellow, pink, black, white, orange, brown, purple
Jeśli macie w domu kolorowe dzwonki chromatyczne, zaproponujcie dziecku zabawę. Rodzic podaje nazwę koloru, który jest na dzwonkach, a dziecko uderza w odpowiednią sztabkę. Potem następuje zmiana ról. To zabawa, w której może wziąć udział także rodzeństwo. Można w ten sposób zakodować proste melodie, które dziecko nam zagra.
Na pewno macie w domu klocki o różnych kolorach. Można je wykorzystać do wielu zabaw z maluchami, np. budując wieżę (rodzic podaje nazwę koloru, jaki ma być użyty).
Można też przygotować z dzieckiem (starsze dziecko przygotuje samo) kolorowe MEMO. Wystarczy przygotować parzystą liczbę białych kartoników. Dziecko zakolorowuje po dwa na każdy z kolorów poznanych na zajęciach z angielskiego i już można bawić się w odkrywanie i zbieranie par kolorów, posługując się przy tym ich angielskimi nazwami.
A to ulubiona piosenka o kolorach starszaków i średniaków: https://www.youtube.com/watch?v=jYAWf8Y91hA. Dzieci znają zasady zabawy w grupie, ale można je zmienić w warunkach domowych: słysząc nazwę koloru, należy przynieść przedmiot w wymienionej barwie.
Poznawaliśmy już na zajęciach daily routines czyli codzienne czynności, warto więc byłoby przypomnieć je i utrwalić w całkiem nowej piosence: https://www.youtube.com/watch?v=eUXkj6j6Ezw.

30.03.2020r. – 03.04.2020r.

Hello!
Kontynuujemy nasze zabawy z kolorami.
Na początek przypomnienie poznanych barw -filmik o kolorach i ich łączeniu: https://www.youtube.com/watch?v=ybt2jhCQ3lA
Wykorzystując nazwy kolorów utrwalone w filmiku można wykonać pracę plastyczną, przy tworzeniu której, a także podczas zabawy z jej wykorzystaniem, można pytać dziecko o kolory (lub dziecko pyta nas) – What color is it?
Nasza praca to kameleon czyli chameleon. Starszaki mogą znać już nazwę tego zwierzęcia w języku angielskim. Oto wymowa: https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=kameleon
Do wykonania kolorowego kameleona potrzebujemy woreczek strunowy i płynne (lub nieco rozwodnione) farby (wystarczą trzy podstawowe kolory: żółty (yellow), niebieski (blue) i czerwony (red), a kolejne barwy powstaną przez ich zmieszanie. Na woreczku rysujemy markerem sylwetę kameleona, można też przykleić oczka -–ruchome lub wykonane przez dziecko z samoprzylepnego papieru bądź niepotrzebnej naklejki. Nakładamy do woreczka niewielkie ilości farb, zamykamy. Bawi się dziecko, nie dorosły;)
Kameleon -wzór -ANGIELSKI
I na koniec piosenka przy której można się poruszać, utrwalając jednocześnie nazwy kolorów. Ponieważ piosenka ma tytuł „Jaki kolor masz na sobie?”, można zachęcić dziecko, aby założyło do tej zabawy jakąś wielokolorową koszulkę. https://www.youtube.com/watch?v=xRyjbyBcPok
Bye, bye!!!

06.04.2020r. – 10.04.2020r.

Hello!!!
Ponieważ w nauce języków (nie tylko) przez dzieci ważne jest powtarzanie materiału, który już poznały, a także przedstawianie go w różnych formach zabaw, powtórzmy nazwy kolorów: https://www.youtube.com/watch?v=qhOTU8_1Af4

I kolejna zabawa ruchowa, podobna do tej z zeszłego tygodnia, do której warto założyć kolorowy strój:
https://www.youtube.com/watch?v=dxN2pkWvBHI
Tekst:
If you are wearing red shake your head X2
If you are wearing red then please shake your head
If you are wearing red shake your head
If you are wearing blue touch your shoe X2
If you are wearing blue then please touch your shoe
If you are wearing blue touch your shoe
If you are wearing green bow to the Queen X2
If you are wearing green then please bow to the Queen
If you are wearing green bow to the Queen
If you are wearing yellow shake like jello X2
If you are wearing yellow then please shake like jello
If you are wearing yellow shake like jello
If you are wearing black pat your back X2
If you are wearing black then please pat your back
If you are wearing black pat your back
If you are wearing brown turn around X2
If you are wearing brown then please turn around
If you are wearing brown turn around X3

Aby bawić się kolorami można wykonać też kostkę do rzucania. Sześcian, np. pudełko po kremie, oklejamy z każdej strony innym kolorem, nie musi być dokładnie, wystarczy nakleić duże kółko lub kwadrat na każdej ściance i już mamy kostkę do zabaw z odgadywaniem kolorów.

I jeszcze świąteczny akcent: polowanie na czekoladowe jajka ze Świnką Peppą : https://www.youtube.com/watch?v=IS_LQNCleio

14.04.2020r. – 17.04.2020r.

HELLO!
Nie jest jasne, kto dokładnie rozpoczął grę „Going on a bear hunt” („Idziemy na polowanie na niedźwiedzia”) , ale prosty pomysł, aby szukać pluszowych misiów w oknach domów, pojawił się niedawno w społecznościach na całym świecie, w tym w Kanadzie oraz w Anglii.

https://twitter.com/DHamamdjian/status/1241695330288242689/photo/3
https://twitter.com/Mrs_Jeffries/status/1242580617373585410/photo/1
https://twitter.com/smfoor/status/1245002414765285376/photo/1

To sposób, aby urozmaicić czas pozostającym obecnie w domach dzieciom. Za każdego zauważonego misia dziecko może policzyć sobie jeden punkt. Możemy spróbować wprowadzić tę grę na naszym osiedlu, wystawiając niedźwiadki do okien tak, aby przedszkolaki mogły je zauważyć i „upolować”. Przy okazji zapytać można dzieci o angielską nazwę pluszowego misia (Teddy bear), a dalej przedszkolaki mogą ćwiczyć liczenie: np. One Teddy Bear! Two Teddy Bears! Three Teddy Bears!
Uważa się, że gra została zainspirowana książką dla dzieci Michaela Rosena „Idziemy na polowanie na niedźwiedzia”.
Nawiązuję do tego tematu dlatego, że nasuwa się tu piosenka, również zainspirowana tą książką, a bardzo lubiana przez nasze przedszkolaki -„We going on a Bear hunt”: https://www.youtube.com/watch?v=5_ShP3fiEhU
A dla zainteresowanych bardziej rozbudowana wersja: https://www.youtube.com/watch?v=Waoa3iG3bZ4
I, pozostając jeszcze przy misiach, coś także dla najmłodszych –pokazywanie części twarzy i ciała przy znanej dzieciom piosence. Do zabawy przy muzyce warto zaopatrzyć się w pluszowego niedźwiadka. https://www.youtube.com/watch?v=666UZRBO5q8

Bye, bye!!!

20.04.2020r. – 24.04.2020r.

Hello!!!
W tym tygodniu przypomnimy sobie jedną z ulubionych (we wszystkich grupach wiekowych) piosenek przedszkolaków: „ Baby shark ” –przy tej piosence nie da się stać w miejscu. Piosenka opowiada o rodzinie głodnych rekinów, które polują na małe rybki: https://www.youtube.com/watch?v=XqZsoesa55w.
Do zabawy przy tej piosence wykonać można rekiny z klamerek do bielizny (załącznik). Można je odrysować z ekranu, bądź ze strony Super Simple ściągnąć kolorowankę i z niej powycinać rekiny do zabawy: https://supersimple.com/downloads/baby-shark-worksheet-color.pdf. Można też pobrać kolorowe wersje tych rekinów (https://supersimple.com/downloads/baby-shark-flashcards.pdf), ale przy drukowaniu należy zwrócić uwagę, by wydrukowane rekiny nie były dużo większe od klamerek.

Plik:
Rekiny

A dla starszaków i średniaków dodam jeszcze „clapping game”, czyli zabawę z klaskaniem w parach. Myślę, że przedszkolaki szybko ją sobie przypomną.
W tej zabawie biorą udział dwie, stojące naprzeciwko siebie, osoby.
RIGHT –zderzają się nasze prawe dłonie,
CLAP –klaśniecie w obie dłonie
LEFT –zderzają się nasze lewe dłonie
CLAP –klaśniecie w obie dłonie
BOTH –zderzają się obydwie nasze dłonie
CROSS –krzyżujemy dłonie uderzając się w ramiona
LAP –uderzamy obiema dłońmi w uda
CLAP –klaśniecie w obie dłonie

Powodzenia!
BYE, BYE!!!

27.04.2020r. – 30.04.2020r.

Hello!!!
W tym tygodniu zaczniemy od znanej i lubianej piosenki połączonej z zabawą ruchową: https://youtu.be/i4ZOj-BJ7kE

WALKING, WALKING
Walking walking. Walking walking. (spacerujemy) /
Hop hop hop. Hop hop hop. (podskoki na jednej nodze) /
Running running running. Running running running. (biegniemy) /
Now let’s stop. Now let’s stop. (zatrzymujemy się, ręce przylegają do ciała) /2 razy całość
Tiptoe tiptoe. Tiptoe tiptoe. (na paluszkach)
Jump jump jump. Jump jump jump. (skoki obunóż)
Swimming swimming swimming. (płyniemy)
Now let’s sleep. Now let’s sleep. (zasypiamy)
Wake up! It’s time to go! (budzimy się)
A you ready to go fast?
(powtarzamy te same czynności, ale w szybszym tempie);

Starsze dzieci poznały w zeszłym roku nazwy zwierząt hodowlanych, ale może nie wszystkie pamiętają. Dla młodszych może być to zapoznanie z nazwami tych zwierząt z języku angielskim. Prosta piosenka „LET’S GO TO THE FARM” czyli „Wybierzmy się na farmę”:
https://www.youtube.com/watch?v=Rs972keaw1k
Po przesłuchaniu tej piosenki (może nie wystarczyć jedno), można rozpocząć zabawę z figurkami zwierząt (dziecko dotyka figurki i wymawia nazwę zwierzęcia). Można jednocześnie słuchać piosenki i dotykać wymieniane zwierzęta. Jeśli nie mamy figurek zwierząt, możemy je narysować (my lub dziecko) na małych karteczkach, lub posłużyć się jakąś książką z ilustracjami.
Druga zabawa to wydawanie odgłosów. Dorosły naśladuje odgłos np. konia (może być „wydawany paszczą” –to dla miłośników filmu „Rejs” ), a dziecko określa jakie zwierzę słyszy.
Udanej zabawy!
BYE, BYE!!!

04.05.2020r. – 08.05.2020r.

Hello!!!
W zeszłym tygodniu poznawaliśmy zwierzęta hodowlane w piosence „LET’S GO TO THE FARM”. W tym tygodniu możemy utrwalić nazwy zwierząt w piosence „LET’S WALK TO THE FARM”, którą starsze przedszkolaki poznały w zeszłym roku.
Najpierw możemy przesłuchać piosenkę oglądając teledysk, a następnie pobawić się w wycieczkę na farmę. Do zabawy można wydrukować (bądź narysować) ilustracje zwierząt: cow (krowa), dog (pies), duck (kaczka), horse (koń), pig (świnia), sheep (owca) i ewentualnie elephant (słoń).

OPIS ZABAWY Z PIOSENKĄ:
Na podłodze siedzi dziecko mając przed sobą ilustracje zwierząt, natomiast osoba dorosła udaje, że idzie na spacer na farmę –obchodzi dziecko i zwierzęta dookoła.
Let’s take a walk around the farm, around the farm, around the farm. Let’s take a walk around the farm. (dorosły spaceruje wokół dziecka i obrazków)
What do you SEE? (dorosły robi „daszek” ręką, udając, że przygląda się zwierzętom)
A cow! A cow! A dog! A dog! A duck! A duck! A horse! A horse! A pig! A pig! A sheep! A sheep! That’s what you SEE! (dziecko podnosi po kolei ilustracje wywołanych zwierząt)
Let’s take a walk around the farm, around the farm, around the farm. Let’s take a walk around the farm. (dorosły spaceruje wokół dziecka i obrazków)
What do you HEAR? (dorosły przykłada rękę do ucha udając, że słucha)
Moo! (A cow!) (dziecko podnosi ilustrację krowy)
Ruff, ruff, ruff! (a dog!) (dziecko podnosi ilustrację psa)
Quack, quack, quack (a duck!) (dziecko podnosi ilustrację kaczki)
Neigh! (a horse!) (dziecko podnosi ilustrację konia)
Oink, oink, oink (a pig!) (dziecko podnosi ilustrację świnki)
Baa! (a sheep!) (dziecko podnosi ilustrację owcy)
That’s what you HEAR!
Let’s take a walk around the farm, around the farm, around the farm. Let’s take a walk around the farm. (dorosły spaceruje wokół dziecka i obrazków)
What do you SEE? (dorosły robi „daszek” ręką, udając, że przygląda się zwierzętom)
Let’s take a walk (x 8) (dorosły spaceruje wokół dziecka i obrazków)
Moo! (Good-bye Cow!) Ruff, ruff, ruff! (Good-bye, Dog!) Quack, quack, quack (Good-bye, Duck!) Neigh! (Good-bye, Horse!) Oink, oink, oink (Good-bye, Pig!) Baa! (Good-bye, Sheep!) (dziecko podnosi po kolei ilustracje wywołanych zwierząt, a dorosły macha im na pożegnanie)
(odgłos słonia) Good-bye, Elephant. Elephant? On the Farm? No!!!!! –obydwoje udają zdziwienie i zaprzeczają ruchem.

Można powtórzyć zabawę zamieniając się rolami.
https://www.youtube.com/watch?v=f4sKnADGwQw –kolejny odcinek przygód Świnki Peppy, dziecko może rozpoznać i utrwalić nazwy zwierząt: pig, bear (brown bear), a także słowa: ball, arm, leg, head.

Udanej zabawy!
BYE, BYE!!!

11.05.2020r. – 15.05.2020r.

Hello!
Poznaliśmy już kilka zwierząt, które mieszkają w gospodarstwie rolnym, a teraz pora na bardziej egzotyczne stworzenia. Kilka z nich spotkamy w piosence „The Animal Song” (Piosenka o zwierzętach, albo Zwierzęca piosenka).
https://www.youtube.com/watch?v=wCfWmlnJl-A&t=25s. Zaletą tego nagrania jest, że dziecko nie tylko słucha piosenki, ale może włączyć się ruchowo do zabawy, wykonując polecenia, np. skacz jak kangur.
Zabawy ruchowe do piosenki znajdziemy w wersji „nauczycielskiej”:
https://www.youtube.com/watch?v=7MlX7IPjKVU

The Animal Song -tekst
Let’s sing a song about animals. /zaśpiewajmy piosenkę o zwierzętach
OK!

Jump jump like a kangaroo./skacz, skacz jak kangur
Jump jump like a kangaroo./
Jump jump like a kangaroo./
Let’s sing the animal song. / zaśpiewajmy piosenkę o zwierzętach

Let’s swing out noses like an elephant. /kołyszmy nosami jak słoń

Swing swing, like an elephant. /kołysz, kołysz jak słoń
Swing swing, like an elephant. /
Swing swing, like an elephant. /
Let’s sing the animal song. / zaśpiewajmy piosenkę o zwierzętach

Let’s count to ten. /Policzmy do dziesięciu
One two three four five six seven eight nine ten. /jeden, dwa, trzy,(…) dziesięć
One two three four five six seven eight nine ten. /

Shake shake like a rattle snake. / Trzęś się jak grzechotnik
Shake shake like a rattle snake. /
Shake shake like a rattle snake. /
Let’s sing the animal song. / zaśpiewajmy piosenkę o zwierzętach

Let’s fly like a pelican. /Fruwajmy jak pelikan

Fly fly like a pelican. /Fruwaj, fruwaj jak pelikan
Fly fly like a pelican. /
Fly fly like a pelican. /
Let’s sing the animal song. / zaśpiewajmy piosenkę o zwierzętach

Let’s count. /Policzmy
One two three four five six seven eight nine ten. / jeden, dwa, trzy,(…) dziesięć
One two three four five six seven eight nine ten. /

Sleep sleep like a koala./Śpij, śpij jak koala
Sleep sleep like a koala./
Sleep sleep like a koala./
Let’s sing the animal song. / zaśpiewajmy piosenkę o zwierzętach

Wake up!/Obudź (obudźcie) się!

Słówka, które z tej piosenki warto zapamiętać to:
Animals –zwierzęta
Song –piosenka
Swing –kołysać, huśtać
Kangaroo -kangur
Elephant –słoń
Rattle snake –grzechotnik
Pelican –pelikan
Koala -koala
Słówka, które starsze przedszkolaki powinny już dobrze znać to:
Wake up! –Obudź się!
Sleep -spać
Jump -skakać
Fly –latać, fruwać

Aby dziecko utrwalało nazwy zwierząt może wykonać dla siebie zestaw obrazków przedstawiających zwierzęta, które występują w tej piosence, a nawet poszerzyć zestaw obrazków o zwierzęta wiejskie, poznane poprzednio.
Można również pobawić się z dzieckiem w naśladowanie poznanych zwierząt. Jedna osoba mówi nazwę zwierzęcia, a druga pokazuje ruchem lub wydając odgłos, o jakie zwierzę chodzi. W odwrotnej wersji jedna osoba naśladuje zwierzę, a druga podaje jego angielską nazwę.

Zwierzęta, które poznaliśmy do tej pory to:
Bear –niedźwiedź
Horse -koń
Duck -kaczka
Pig -świnia
Rooster -kogut
Ship -owca
Goat -koza
Cow -krowa
Dog –pies
Chameleon –kameleon
Shark –rekin
Fish –ryba, ryby

18.05.2020r. – 22.05.2020r.

Hello!
Ostatnio poznawaliśmy zwierzęta, a dziś nowa tematyka –żywność czyli FOOD.
Zacząć możemy od tego, co praktycznie każde dziecko lubi jeść –od kanapki (sandwich).
MAPLE LEAF LEARNING PLAYHOUSE przygotował świetną zabawę przy piosence, dostępną na kanale You Tube: https://www.youtube.com/watch?v=b-QV4Q-PjgI
„Let’s Make a Sandwich” –Zróbmy kanapkę

Let’s make a sandwich. /Zróbmy kanapkę
Let’s make a sandwich. /Zróbmy kanapkę
Let’s make a sandwich, you and me. /Zróbmy kanapkę, ty I ja

Let’s make a sandwich. /Zróbmy kanapkę
Let’s make a sandwich. /Zróbmy kanapkę
Let’s make a sandwich, I’m hungry. /Zróbmy kanapkę, jestem głodny

Bread, bread. /Chleb, chleb
I want bread. /Chcę chleba
Butter, butter. /Masło, masło
I want butter. /Chcę masła
Ham, ham. /Szynka, szynka
I want ham. /Chcę szynki
Lettuce, lettuce. /Sałata, sałata
I want lettuce. /Chcę sałaty

And don’t forget the tomato, please. /I nie zapomnij o pomidorze, proszę
But the most important thing is cheese!/Ale najważniejszą rzeczą jest ser!

Let’s make a sandwich.
Let’s make a sandwich.
Let’s make a sandwich, you and me.

Let’s make a sandwich.
Let’s make a sandwich.
Let’s make a sandwich, I’m hungry.

Do zabawy przy piosence można wykorzystać przygotowany przeze mnie “zestaw kanapkowy” (załącznik), można też wszystkie te składniki narysować samemu (rodzic lub dziecko).

Dodatkowo w zabawie pojawiają się:

Bacon -bekon
Onion -cebula
Mayonnaise -majonez
Pickles -pikle
Peppers -papryki
Cucumber -ogórek
Egg –jajko
ZAŁĄCZNIKI: Zestaw kanapkowy 1     Zestaw kanapkowy 2

25.05.2020r. – 29.05.2020r.

Hello!
Kontynuując tematykę związaną z żywnością ( FOOD) przejdźmy do tego co zdrowe i smaczne czyli owoców (FRUIT).
I. Dla dzieci młodszych dla zapoznania się z owocami polecam piosenkę:

Are you hungry? https://www.youtube.com/watch?v=ykTR0uFGwE0

Are you hungry ? Czy jesteś głodny?
Yes, I am. Tak, jestem.
A banana! Banan!
Yum, yum, yum, yum Mniam, mniam…
Yum, yum, yum, yum, yum

Are you hungry ? Czy jesteś głodny?
Yes, I am. Tak, jestem.
An apple! Jabłko!
Yum, yum, yum, yum Mniam, mniam…
Yum, yum, yum, yum, yum

Are you hungry ? Czy jesteś głodny?
Yes, I am. Tak, jestem.
Grapes! Winogrona!
Yum, yum, yum, yum Mniam, mniam…
Yum, yum, yum, yum, yum

Are you hungry ? Czy jesteś głodny?
Yes, I am. Tak, jestem.
Watermelon! Arbuz!
Yum, yum, yum, yum Mniam, mniam…
Yum, yum, yum, yum, yum
I’m full! Jestem pełen!

Do zabawy z piosenką możemy przygotować 4 nieduże kartki papieru na których rysujemy (my, albo dziecko) wymienione owoce. Dziecko może próbować zaśpiewać piosenkę jednocześnie pokazując na swój brzuszek i kiwając głową na tak (Yes, I am) i podnosząc do góry kartkę, na której wyobrażony jest owoc, kiedy jego nazwa pada w piosence. W kolejnej wersji zabawy możemy wyłączyć obraz, a zostawić tylko muzykę, a dziecko słysząc nazwę owocu będzie podnosiło obrazek.

Are you hungry? – Czy jesteś głodny? -Można zadawać to pytanie dziecku nawet w ciągu dnia, np. przed posiłkami.
Yes, I am. – Tak, jestem.

II. Dla dzieci starszych poszerzony zestaw owoców: https://www.youtube.com/watch?v=9VjqnaFSn9Y

Do tej piosenki dziecko również może wykonać zestaw kart z obrazkami przedstawiającymi wymienione owoce, a następnie używać ich w zabawach, np. „What is missing?” (Co zginęło?)

Przygotowujemy obrazki owoców i wszystkie powtarzamy z dzieckiem, następnie mieszamy obrazki zmieniając kolejność ich ułożenia i przykrywamy je materiałem lub kocykiem. Dziecko zamyka oczy, a rodzic wyciąga jeden obrazek. Zadanie dziecka polega na wskazaniu brakującego obrazka po zdjęciu kocyka.

01.06.2020r. – 05.06.2020r.

Hello!
Dziś utrwalamy i poszerzamy znajomość nazw produktów spożywczych:
Fruit salad : https://www.youtube.com/watch?v=SPiv6uJn6iU
Wykonawczyni piosenki “Fruit salad song” zaprasza do wspólnego pokazywania czynności związanych z zakupem w sklepie owoców do przyrządzenia sałatki.
Powtarza się początek: „The woman went to the shop, shop, shop” (Kobieta poszła do sklepu, sklepu, sklepu) następnie wskazywany jest jakiś owoc, np. „To buy a banana to chop, chop, chop” (Kupić banana, aby go pokroić, pokroić , pokroić), a potem pytanie: „Can you tell me what else she needs?” (Czy możesz mi powiedzieć, czego innego ona potrzebuje, potrzebuje, potrzebuje). Po polsku to mało zgrabnie brzmi, ale ważne, by zrozumieć treść, by włączyć się do zabawy, najlepiej w parach.
CAŁY TEKST PIOSENKI:
The woman went to the shop, shop, shop /rysujemy dłońmi budynek
To buy a banana to chop, chop, chop /”siekamy” rękę od łokcia do dłoni
To pick some grapes from the top, top, top /kładziemy płaskie dłonie, grzbietem do góry coraz wyżej
To buy an apple red and round /pokazujemy okrągłe jabłko
A plum witch just hit the ground /uderzamy dłońmi w uda
A pear soft in touch, touch, touch / delikatnie dotykamy dłońmi policzków
Strawberrys she loves so much, much, much /pokazujemy dłonie z rozszerzonymi palcami czyli “dużo”
A watermelon with lots of seeds /pokazujemy zwinięte pięści
To peel an orange to squeeze, squeeze, squeeze /ściskamy górną część ciała
To make a fruit salad is all she need. /rozkładamy ręce

Sałatka owocowa, owszem, jest zdrowa, ale teraz pora na coś bardziej konkretnego: pizzę.
Piosenka „Pizza party” jest bardzo prosta, ale żeby nie była nudna warto zaangażować dziecko w zabawę. Można wyciąć duże kółko z papieru, zaopatrzyć pociechę w drewnianą łyżkę i plastikowy nóż, a do dekorowania pizzy użyć np. kawałków bibuły czy żółtej kartki , albo pociętego sznurka jako sera. Kolejne składniki mogą stanowić kolorowe guziki, elementy układanek, czy warzywa i produkty wycięte z gazetki reklamowej supermarketu (ser też tam możemy znaleźć).
https://www.youtube.com/watch?v=KP69YPqHquY
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.

First you take the dough and you spin it, you spin it, /kręcimy kółko na palcu i udajemy, że you spin it, spin it, spin it. nam wychodzi
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.
Then you take the sauce and you spread it, you spread it, /smarujemy drewnianą łyzką
you spread it, spread it, spread it.
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.
Then you take the cheese and you shred it, you shred it, /ścieramy ser
you shred it, shred it, shred it.
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.
Then you take the toppings and you spread ‘em, you spread ‘em/sypiemy ser na kółko
you spread ‘em, spread ‘em, spread ‘em.
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.
Then you take the pizza and you bake it, you bake it, /wkładamy do
you bake it, bake it, bake it. kartonu/szafki/piekarnika i czekamy
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.
Then you take the pizza and you slice it, you slice it, /kroimy nożykiem
you slice it, slice it, slice it.
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.
Then you take the pizza and you eat it, you eat it, /udajemy, że zjadamy
you eat it, eat it, eat it.
Pizza, pizza party.
Pizza, pizza party.
MMM MMM, MMM MMM MMM MMM.
MMM MMM, MMM MMM MMM MMM.

BYE, BYE!!!

08.06.2020r. – 12.06.2020r.

Hello!!
Dzisiaj dowiemy się jak brzmią w języku angielskim słowa określające członków rodziny.
Na początek dziecko może posłuchać tych słówek w dźwiękowym słowniku i powtarzać :
https://www.anglomaniacy.pl/familyDictionary.htm

Następnie dziecko może włączyć się do śpiewania piosenki, jednocześnie pokazując na palcach dłoni , wymienionych w piosence członków rodziny. Rodzic na potrzeby tej piosenki może narysować dziecku na opuszkach palców twarze tych osób:
https://www.youtube.com/watch?v=G6k7dChBaJ8

Daddy finger, daddy finger, where are you?
Here I am, here I am, how do you do?
Mommy finger, mommy finger, where are you?
Here I am, here I am, how do you do?
Brother finger, brother finger, where are you?
Here I am, here I am, how do you do?
Sister finger, sister finger, where are you?
Here I am, here I am, how do you do?
Baby finger, baby finger, where are you?
Here I am, here I am, how do you do?

Słownik:
Finger -palec
Where are you? –Gdzie jesteś?
Here I am –Jestem tutaj
How do you do? –Jak się masz?

Bye!

15.06.2020r. – 19.06.2020r.

Hello!!
Dzisiaj proponuję zapoznanie się ze słownictwem dotyczącym odzieży (CLOTHES):
https://www.youtube.com/watch?v=pHer1COWyrQ
Oczywiście, dzieci nie będą w stanie zapamiętać aż tylu nowych słówek, ale mogą się z nimi osłuchać.
Po obejrzeniu tego filmiku dziecko może samo narysować własny słowniczek obrazkowy, przedstawiający wymienione części garderoby. Może to być duża kartka podzielona na 24 prostokąty, lub mała książeczka mająca 24 strony.
Można też wyjąć z szafy kilka sztuk odzieży, wymienione w filmiku i je nazywać w języku angielskim.
Dziecko może zakładać na siebie wskazane przez dorosłego części garderoby, np.
-Put on your hat! –załóż (swoją) czapkę
-Put on your socks! –załóż (swoje) skarpety

Kiedy dziecko zapamięta już część słownictwa, można połączyć je z nazwami kolorów, części ciała i określeniami typu:
pretty –ładny, long –długi, colorful –kolorowy.
A to wszystko w filmiku będącym kontynuacją poprzedniego:
https://www.youtube.com/watch?v=YP4d6cdAzu8

A w nagrodę za pilną pracę odcinek przygód świnki Peppy, która również zakłada różne części garderoby:
https://www.youtube.com/watch?v=mqxNuaK2uZE

Bye!

22.06.2020r. – 26.06.2020r.

HELLO!
Ostatnio dzieci poznawały nazwy odzieży.
Można je sobie przypomnieć, wraz z określeniami kolorów, w filmiku:
https://www.youtube.com/watch?v=taoCF1cKZSY
Wykorzystując znajomość nazw odzieży i kolorów, a także liczb 1-10 można pobawić się w zabawę w sklep. Wystarczy przygotować i wyciąć z jednokolorowych kartek kontury odzieży, zaopatrzyć je w małe karteczki z liczbami 1-10 (to będą ceny), a następnie sprzedawać. Monetami mogą być w tej zabawie nakrętki od butelek (caps).
1 zakrętka –cap
2 lub więcej zakrętek –caps
please -proszę
Poćwiczycie w ten sposób proste dialogi, np. :
– A pink dress, please.
–2 caps, please.
– Here you are.
– Thank you.
Dla posiadaczy drukarek załączam do wydruku kontury odzieży, wraz z podpisami. Można wydrukować je kilka razy, np. na żółtej, czerwonej, niebieskiej itd. kartce i w ten sposób zyskamy, po wycięciu, duży zestaw kolorowych ubranek do zabawy. Jeśli nie mamy kolorowych kartek, można wydrukować na białych, a dziecko koloruje ubranka.
ZAŁĄCZNIK: THE CLOTHES
Dla starszych dzieci załączam jeszcze piosenkę z nauką liczb od 1 do 20, to tak w ramach przygotowania do szkoły;)
https://www.youtube.com/watch?v=Aq4UAss33qA
BYE!!!

……………………………………………………………………………………………………………………………….

KILKA SŁÓW OD PSYCHOLOGA PRZEDSZKOLNEGO

Ludzie boją się zmiany, a teraz muszą zmienić całkowicie sposób na życie. Wierzę, że to tylko na jakiś czas. Może uda Wam się wykorzystać go na Wasz pożytek i Waszych dzieci. W każdym razie szkoda byłoby go zmarnować…Nie zaprzątajcie sobie myśli sprawami, na które nie macie wpływu. Wykorzystajcie Wasze dzieci by nauczyły Was jak się bawić i nie nudzić. One mają tyle pomysłów i doświadczeń z przedszkola.
Jeżeli macie jedynaka, który lubi być w domu i sam się ze sobą nie nudzi nie musicie wymyślać mu żadnej aktywności, ale skorzystajcie z jego obecności: poprzytulajcie się, porozmawiajcie o Nim i o Was, opowiedzcie mu o Waszej pracy, (jeśli teraz musicie ją wykonywać „zdalnie”), zaproście do pomocy w domowych obowiązkach. Do tej pory przecież tego czasu było dużo mniej na kontakt z dzieckiem.
Trudniej będzie rodzicom dzieci ruchliwych, aktywnych, absorbujących swoją osobą. Do tej pory wystarczyło zapewnić im rozrywki w plenerze, na placach zabaw. Takie dzieci czują się w domu uwięzione. Na każdym kroku dadzą Wam odczuć, że mają dyskomfort, a Wy będziecie coraz bardziej tym zmęczeni. Myślę, że we wspólnym interesie będzie podzielić dzień na czas obowiązków, aktywności oraz relaksu i trzymać się tego. Nic tak nie wyprowadza z równowagi, jak chaos i brak zasad. Może w tym pomóc wspólnie narysowany plan dnia, który będzie uwzględniał potrzeby wszystkich domowników, ale będzie podporządkowany priorytetom kochających Rodziców, którzy „najlepiej wiedzą co jest dobre dla ich dziecka”. Dzieci chętniej stosują się do zasad, jeśli mają swój wkład w ich ustalanie i poczucie, że rodzice rozumieją dziecięce potrzeby.
Widząc jak moja synowa organizuje czas aktywności właśnie takich dzieci (nadruchliwy osmiolatek i nadwrażliwa czterolatka) jestem spokojna o młodych Rodziców, którzy w internecie znajdą różne sposoby na realizację pomysłów swoich pociech. Oglądanie tych filmików daje mi teraz tylko namiastkę kontaktów z wnukami, ale się nie rozczulam nad sobą, bo wiem, że to nie będzie trwać wiecznie, a zacieśnienie kontaktów dzieci z rodzicami może im wszystkim tylko wyjść na dobre. Udostępniam Państwu kilka z tych filmów, może też Was zainspirują.

 

Jeżeli poczujecie Państwo potrzebę wsparcia psychologicznego, albo porad wychowawczych, jestem do Waszej dyspozycji w każdy piątek od godz.9.00 do 12.00 pod telefonem: 500 041 166 . Gdyby telefon był zajęty, proszę przedstawić się sms-owo, to oddzwonię później. Serdecznie się polecam.

ŻYCZĘ ZDRÓWKA, Wasz psycholog przedszkolny: Bożena Kłek

TYDZIEŃ 30.03. – 03.04.

Drodzy Rodzice!

Każdy Rodzic jest zmuszony wielokrotnie wcielać się w role, których nie wybrał dobrowolnie. Można powiedzieć, że w ciągu całego życia musi, oprócz swojego wyuczonego zawodu, poznawać tajniki chyba wszystkich zawodów świata. Czasem musi być pielęgniarką, lekarzem, kucharzem, hydraulikiem, ekonomistą, psychologiem itd. Od niedawna Wasza rodzicielska rola została poszerzona o bardzo trudny zawód: nauczyciela domowego. Realizując w domu „mobilne” propozycje nauczycielek Waszego dziecka na pewno nie raz natrafiacie na opór u swoich pociech, bo one wolałoby „spędzać czas po swojemu” skoro są w swoim domu ze swoimi ukochanymi rodzicami. Dlatego postanowiłam podsunąć kilka porad, które może przydadzą Wam się w domowych warunkach.

Haim Ginott – specjalista z dziedziny psychologii dziecka uczy psychologów, wychowawców i rodziców nowego, (odmiennego od tradycyjnego) języka, którego powinniśmy używać w kontaktach z dziećmi. Język ten przede wszystkim nie ocenia! Unika się w nim wyrażeń, które oceniają charakter bądź zdolności dziecka. Wystrzega się takich słów jak: „głupi”, „niezdarny”, „zły”, a nawet „piękny”, „dobry”, „cudowny”, gdyż nie są one pomocne, przeszkadzają dziecku. Zamiast tego używa się słów, które opisują. Możemy opisywać to, co widzimy i to, co czujemy. Na przykład:
Dziecko: -„Czy ten obrazek jest ładny?”
Rodzic: -„Widzę fioletowy dom, czerwone słońce, niebo w paski i dużo kwiatów. Patrząc na to mam wrażenie, że jestem na wsi”.
Dziecko: -„Narysuję jeszcze jeden”.
Gdyby rodzic odpowiedział: „Jest piękny, jesteś wielką artystką”, byłby to ostatni rysunek, jaki dziecko narysowałoby tego dnia, gdyż przecież już nic nie może być lepsze niż „wielki” i „piękny”. SŁOWA, KTÓRE OCENIAJĄ, POWSTRZYMUJĄ DZIECKO, A SŁOWA, KTÓRE OPISUJĄ – WYZWALAJĄ JE.
Słowa opisujące zachęcają dziecko do samodzielnego znalezienia rozwiązania problemu. Na przykład, gdy dziecko rozleje mleko: rodzic: „Widzę, że mleko się rozlało” i wręcza dziecku szmatkę – unika przez to obwiniania i kładzie nacisk na to, co istotne – na to, co dziecko powinno zrobić. Gdyby rodzic w takim wypadku powiedział: „Głupi! Zawsze wszystko rozlewasz! Nigdy się tego nie nauczysz!” – możemy być pewni, że dziecko zmobilizowałoby wszystkie siły na obronę (np. „To nie ja, to pies”, „On mnie popchnął”) a nie na szukanie rozwiązania. Zapytajcie, co zrobić z emocjami w takich sytuacjach? Otóż, nikt od rodziców nie wymaga by byli cierpliwi i nie złościli się, ale, gdy się złościmy to TEŻ MOŻEMY UŻYWAĆ TAKICH SŁÓW, KTÓRE NIE WYRZĄDZAJĄ SZKODY I NIE TŁAMSZĄ LUDZI, NA KTÓRYCH NAM ZALEŻY (np. jeśli jest bałagan w pokoju dziecka, zamiast: „Dlaczego z ciebie taki bałaganiarz?”, „W ogóle nie dbasz o swoje rzeczy, psujesz każdą rzecz, którą dostaniesz”. Nawet, jeśli dziecko wtedy posprząta, pozostanie mu uczucie żalu do rodzica i niepochlebna opinia o samym sobie. Można to wyrazić inaczej: „Widok tego pokoju nie sprawia mi przyjemności”, „Złości mnie to, co widzę. Miejsce zabawek, rzeczy i książek jest na półce!”, albo: „Kiedy widzę rzeczy walające się na podłodze, ogarnia mnie wściekłość! Mam ochotę wyrzucić to wszystko przez okno!”
Jedną z głównych zasad stosowania tego języka jest to, żeby używać jak najmniej słów. Jeśli tylko to jest możliwe: ZASTĘPUJ CAŁĄ „LITANIĘ” JEDNYM ZDANIEM, ZDANIE – JEDNYM SŁOWEM, A SŁOWO – GESTEM. Dzięki temu zamiast skupiać się na wymyślaniu: „co by tu jeszcze powiedzieć” zaczniesz uważniej słuchać i zrozumiesz uczucia swojego dziecka.
Przede wszystkim nie wolno rodzicom nie doceniać siły własnych słów. Jeśli np. dzieci między kolegami przezywają się od „głupków”, to dobrze zdają sobie sprawę, że tak sobie żartują, ale kiedy mama albo tata nazwą go „głupkiem” – to dziecko myśli, że to prawda, bo przecież wg dziecka dorośli „wiedzą co mówią”. Co dzieje się z dzieckiem, które zaakceptuje fakt, że jest np. „głupie”? Jak sprosta wymaganiom tej sytuacji? Odpowiedź jest prosta. Powie sobie: „Jestem głupi, to po co mam próbować? Jeśli nie będę próbować, to nie poniosę porażki”. Ale, jeśli jego możliwości będą właściwie określane, czyli zamiast oceniać (np. „brzydkie pismo”) powiecie: „Widzę, że „a” i „b” stoją w jednej linii i skoro ci się to udało, to i pozostałe literki możesz spróbować napisać w tej samej linii” i kiedy dziecko będzie się starało dalej ulepszać swoje pismo, można mu przypomnieć, żeby wszystkie literki pochylały się w tę samą stronę, (ale że „to nie jest łatwe”). Jeśli podejmie dalsze próby ćwiczenia można podpowiedzieć, że następny krok jest jeszcze trudniejszy – bo, trzeba zachować tę samą odległość między literkami”. Jeśli dziecko zada sobie tyle trudu by ulepszać pismo, to i wtedy nie wystarczy powiedzieć: „Teraz już jest bardzo dobrze!”, ale zamiast tego: (zależności od tego co widzimy) „Widzę, że odległości między literkami są całkiem równe. Wszystkie litery znajdują się w tej samej linii i większość pochyla się w jedną stronę. Aż przyjemnie popatrzeć na taki charakter pisma!”. A, więc na początku trzeba docenić to co dziecko już osiągnęło. I, jeśli aktualnie nie widzi się jakichś postępów, to rodzice są w idealnej sytuacji, gdyż mogą odwoływać się do przeszłości, przypomnieć mu sytuacje, w których osiągało już sukcesy (w różnych dziedzinach życia – nie tylko związane z nauką) co pomoże dziecku uwierzyć w swoje siły i podtrzymać szacunek do samego siebie.
Tak samo jak z krytycznymi ocenami, trzeba uważać z oceniającym chwaleniem. Osoba niewtajemniczona zdziwi się, że chwali dziecko na wyrost, a ono staje się nieznośne. Ale psycholog nie widzi w tym nic dziwnego. Wie, że dzieci odrzucają takie całościowe pochwały, to je zbyt ogranicza i sami się prosimy o kłopoty. Np. okaże się, że nasze dziecko, które do tej pory mijało się z prawdą – powie nareszcie prawdę, a my, żeby go pochwalić użyjemy słów: „Jesteś bardzo prawdomównym chłopcem, najbardziej prawdomównym chłopcem na świecie!”. Dziecko zaczyna się czuć zaniepokojone, otrzymało pochwałę, na którą nie zasługuje („Gdyby tata wiedział , ile razy nie powiedziałem prawdy…”). Chce się dopasować do tej opinii, ale to nie jest łatwe. Został zapędzony w kozi róg. Jest w pułapce. Jak z tego wybrnie? Może jego zachowanie się trochę pogorszy, tylko na tyle, żeby udowodnić ojcu, że wcale nie jest takim aniołkiem.
Jeśli będziemy opisywać zalety i możliwości dziecka, pomożemy mu dowiedzieć się, i to dogłębnie, na czym polega jego siła, kim jest. Ten rodzaj samowiedzy rzadko staje się udziałem osoby, która była ciągle oceniana. Życie staje się dla takiej osoby trudniejsze. Często jest uzależniona. Musi odwoływać się do innych ludzi, żeby dowiedzieć się kim jest, na co ją stać i czy potrafi sobie z czymś poradzić. A, jeśli dziecko zna swoją siłę, z czasem samo potrafi powiedzieć: „Jestem zadowolony ze swojej pracy” albo „Nie jestem zadowolony ze swojej pracy”.

Życzę dużo sił i cierpliwości. Przekażcie, proszę, swoim dzieciom pozdrowienia ode mnie,

Wasz przedszkolny psycholog, Bożena Kłek

P.S. Przypominam mój numer telefonu dostępny teraz od poniedziałku do piątku, w godzinach:9.00 do 12.00: 500 041 166. Jeśli będzie zajęty, proszę przedstawić się sms-owo, to później oddzwonię.

TYDZIEŃ 06.04. – 10.04.

DRODZY RODZICE

Uczymy się żyć w nowej rzeczywistości i różnie to znosimy. W lepszej sytuacji są optymiści, bo nie pozwalają sobie na zamartwianie się „na zapas”, ani na załamywanie się w trudniejszych chwilach. Pesymiści powiedzą: „ ale ja jestem inny; taki już jestem i nic na to nie poradzę. …I tu się mylą: okazuje się, że OPTYMIZMU MOŻNA SIĘ NAUCZYĆ.
Jeśli wiesz, że jesteś pesymistą, a postanowisz zmienić swoje podejście do codzienności, może Ci w tym pomóc poniższa, przykładowa lista JAK BYĆ OPTYMISTĄ:

-przebywaj z optymistami, bo optymizm jest zaraźliwy;

-wyszukuj dobre strony każdej sytuacji i na nich się koncentruj;

-traktuj sytuacje trudne jako okazję do nauki, w myśl zasady, że drugi raz tego blędu nie popełnię;

-pochwal się swoimi osiagnięciami innym i pozwól, aby Cię chwalili;

-zrób sobie listę dobrych przekonań o sobie samym i czytaj ją co jakiś czas;

-planuj swoje działania, stosuj metodę małych kroczków – wtedy lepiej widać postępy;

-szukaj wielu rozwiązań, wybieraj działania świadomie;

-dziel wydarzenia na te, na które masz wpływ i te, na które wpływu nie masz. Do tych drugich uśmiechaj się z wyrozumiałością, pierwszymi zarządzaj;

-mów otwarcie o swoich trudnościach i niepowodzeniach. Miej pewność, że niepowodzenia zdarzają się wszystkim ludziom, różni ich tylko otwarte mówienie o nich i umiejętność korzystania z nich.

Ta ostatnia umiejętność może się Wam bardzo przydać w procesie wychowawczym, we własnym domu. Rodzice powinni szanować własne ograniczenia. Jeśli w danej chwili jesteście zbyt zmęczeni, albo nie macie ochoty na to, o co prosi Wasze dziecko- nie zmuszajcie się do tego, bo swoim samopoczuciem, nastrojem i tak zepsujecie całą zabawę. Nie musicie, więc mieć poczucia winy, że nie poświęcaie się dla swoich dzieci. Gdyż wtedy, gdy poświęcacie się dla nich-nie licząc się z Waszymi uczuciami i tak nie spełniacie ich oczekiwań, a w dodatku uczycie dzieci, że można Was wykorzystywać w nieskończoność. Jeśli powiecie dzieciom, co naprawdę czujecie w danej chwili dajecie im możliwość zainteresowania się potrzebami drugiego człowieka.

Pewnie wielu z Państwa ma pewność lub przekonanie, że klapsem można zmusić dziecko do posłuszeństwa. Nie oszukujcie się! Za każdym razem, kiedy dajecie dziecku klapsa, uczycie je : „Kiedy jesteś zły – bij!”. Niestety nie słyszałam, by ktoś wychował w ten sposób bardziej kochającą, ludzką istotę. Dlatego, gniew bez ubliżania jest jedyną alternatywą dla niehumanitarnych metod. Oczywiście nie chodzi o to, by rodzice umieli przemawiać ze spokojem, gdy w środku aż się gotują, ale chodzi o to, żeby złość wyładowywać po trochu, a nie w jednym, wielkim wybuchu. Nie jest możliwe zachowanie cierpliwości, kiedy ogarnia nas złość. To tak, jakbyśmy jedną nogą przyciskali hamulec, a drugą pedał gazu. W ten sposób nie da się prowadzić samochodu. Bądźcie więc dla siebie przynajmniej tak dobrzy, jak dla własnego samochodu.
Dziecko tak krótko jest z rodzicami, a tak wiele trzeba je nauczyć, zanim pójdzie w świat. Czy nie byłoby wspaniale, gdyby można było przetwarzać własną złość i wykorzystywać ją nie do obrażania, ale do przekazywania dzieciom wartościowych informacji? Np., zamiast „Nie znęcaj się ty stary byku nad mniejszym od siebie!”, można powiedzieć: „Tylko za obopólną zgodą wolno się siłować”, albo: „Macie do wyboru: możecie bawić się lżejszą piłką, albo tracicie przywilej…Decyzja należy do was!”. I nie czekajcie, aż gniew i złość urośnie tak bardzo, że nie da się jej powstrzymać- musi wybuchnąć! Wyrażajcie od razu Wasze uczucia kiedy jeszcze Was nie przerosną!

Kiedy karzemy dziecko odbieramy mu szansę przyjrzenia się sobie samemu. Kiedy karzemy dziecko, wszystko staje się dla niego zbyt łatwe. Dziecko czuje, że zapłaciło za swoją „zbrodnię”, że wyrok został wykonany. Teraz może swobodnie kontynuować występek. Od dziecka, które zrobiło coś złego wymagajmy, żeby zajrzało do swego wnętrza, żeby trochę pocierpiało, pomyślało o tym co czuje, zaczęło ponosić pewną odpowiedzialność za swoje życie. Rodzice, którzy przestają karać dzieci, także na tym korzystają. Nie czują się winni i nie mają potrzeby wynagradzania im tej krzywdy. Mają też więcej swobody przy mówieniu „nie” i nawet nie czują potrzeby, żeby się tłumaczyć. Nie oznacza to też byśmy czasami w przemyślany sposób nie mogli ustąpić: „Przemyślałam to…”, „Rozważyłam to jeszcze raz…”, albo „Dzisiaj zrobimy małe odstępstwo od reguły…”

Życzę zdrowych i spokojnych Świąt Wielkanocnych oraz dużo ciepła rodzinnego
Wasz psycholog: Bożena Klek

P.S. Przypominam mój numer telefonu: 500 041 166 dostępny od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00 do 12.00.

TYDZIEŃ 14.04. – 17.04.

DRODZY RODZICE!

Niektórzy z nas już miesiąc żyją w domowej izolacji. Dopóki mieliśmy co robić, bo przyszedł czas na wiosenne porządki i przygotowania do Świąt, nawet nie zauważyliśmy, że minęło tyle dni. Aktywność fizyczna idealnie odrywała nas od niepotrzebnych myśli. Nie łudźmy się jednak, że nasz system nerwowy radzi sobie dobrze z frustracją spowodowaną ograniczeniami. Nawet, jeśli czujemy się świetnie i potrafimy na korzyść obrócić całą tę nietypową sytuację, nie zaszkodzi zadbać teraz o siebie i zapobiec niechcianym konsekwencjom. Wielokrotnie słyszeliśmy lub czytaliśmy o różnych sposobach radzenia sobie ze stresem. Wystarczy je teraz stopniowo wprowadzać w życie.
Wybrałam dla Państwa listę wskazówek, które moim zdaniem, mogą Was zainspirować, bo nie są trudne do zrealizowania. Chociaż niektóre punkty sprawiają wrażenie, że może nam zabraknąć dnia na ich realizację, to zapewniam Was, że warto spróbować. Jesteśmy to winni naszemu organizmowi.

12 kroków do redukcji stresu wg Connie Stetler, amerykańskiej trenerki osobistej

1. Weź codziennie przynajmniej sześć głębokich oddechów, dzięki czemu rozluźnisz ciało i oczyścisz umysł.
2. Wykonuj 3-4 razy w tygodniu ćwiczenia, które przyśpieszają puls. Jakie? Na przykład szybki spacer lub kilka rundek w górę i w dół po schodach.
3. Codziennie daj kilkanaście pocałunków dziecku lub domowemu zwierzątku. Kluczowym słowem jest tu „daj”. My, ludzie, zazwyczaj bierzemy, ale gdy dajemy, redukujemy nagromadzony stres.
4. Dwa, trzy razy w tygodniu wykonuj przez kilka minut ćwiczenia siłowe, na przykład podnoś ciężarki, ruszaj się, napinaj mięśnie.
5. Sypiaj po osiem godzin dziennie.
6. Spożywaj każdego dnia dziewięć porcji owoców i warzyw – „smacznych lekarstw”. Mięso i jego produkty nie mają tej zalety.
7. Dwa razy dziennnie zrezygnuj z czegoś, co mogłoby Cię zestresować. To dużo mniej stresujące niż decyzja na „tak”, skutkująca przepracowaniem lub wypaleniem.
8. Dziesięć razy na dzień pomyśl sobie o czymś miłym. Pozytywne nastawienie wspaniale zmniejsza stres, pozwalając nadziei przebić się do przeciążonego umysłu.
9. Pięć razy dziennie serdecznie się pośmiej. Naukowcy zaczynają powoli odkrywać, że jak stwierdził kiedyś mędrzec, śmiech to naprawdę dobre lekarstwo.
10. Raz, dwa razy na dzień posiedź sam w ciszy przez kilka minut. Przypomnij sobie, że masz niebiańskiego Ojca, który się Tobą opiekuje.
11. Pij codziennie osiem szklanek wody. Nie soku owocowego, nie napoju gazowanego, nawet nie mleka sojowego. Wody. Dlaczego? Bo to ona przede wszystkim daje zdrowie. Czysta woda oczyszcza i nawilża organizm, a także wypłukuje toksyny.
12. Przynajmniej raz dziennie powiedz bliskiej osobie, że ją kochasz. Wyrażanie miłości może uspokoić zestresowane serce.

ŻYCZĘ ZDRÓWKA I ODPORNOŚCI: Bożena Kłek – psycholog
P.S. Czekam na telefon od Państwa od poniedziałku do piątku w godzinach: od 9.00 do 12.00 (mój numer: 500-041-166)

TYDZIEŃ 20.04. – 24.04.

DRODZY RODZICE!

Niektórzy z nas już miesiąc żyją w domowej izolacji. Dopóki mieliśmy co robić, bo przyszedł czas na wiosenne porządki i przygotowania do Świąt, nawet nie zauważyliśmy, że minęło tyle dni. Aktywność fizyczna idealnie odrywała nas od niepotrzebnych myśli. Nie łudźmy się jednak, że nasz system nerwowy radzi sobie dobrze z frustracją spowodowaną ograniczeniami. Nawet, jeśli czujemy się świetnie i potrafimy na korzyść obrócić całą tę nietypową sytuację, nie zaszkodzi zadbać teraz o siebie i zapobiec niechcianym konsekwencjom. Wielokrotnie słyszeliśmy lub czytaliśmy o różnych sposobach radzenia sobie ze stresem. Wystarczy je teraz stopniowo wprowadzać w życie.
Wybrałam dla Państwa listę wskazówek, które moim zdaniem, mogą Was zainspirować, bo nie są trudne do zrealizowania. Chociaż niektóre punkty sprawiają wrażenie, że może nam zabraknąć dnia na ich realizację, to zapewniam Was, że warto spróbować. Jesteśmy to winni naszemu organizmowi.

12 kroków do redukcji stresu wg Connie Stetler, amerykańskiej trenerki osobistej

1. Weź codziennie przynajmniej sześć głębokich oddechów, dzięki czemu rozluźnisz ciało i oczyścisz umysł.
2. Wykonuj 3-4 razy w tygodniu ćwiczenia, które przyśpieszają puls. Jakie? Na przykład szybki spacer lub kilka rundek w górę i w dół po schodach.
3. Codziennie daj kilkanaście pocałunków dziecku lub domowemu zwierzątku. Kluczowym słowem jest tu „daj”. My, ludzie, zazwyczaj bierzemy, ale gdy dajemy, redukujemy nagromadzony stres.
4. Dwa, trzy razy w tygodniu wykonuj przez kilka minut ćwiczenia siłowe, na przykład podnoś ciężarki, ruszaj się, napinaj mięśnie.
5. Sypiaj po osiem godzin dziennie.
6. Spożywaj każdego dnia dziewięć porcji owoców i warzyw – „smacznych lekarstw”. Mięso i jego produkty nie mają tej zalety.
7. Dwa razy dziennnie zrezygnuj z czegoś, co mogłoby Cię zestresować. To dużo mniej stresujące niż decyzja na „tak”, skutkująca przepracowaniem lub wypaleniem.
8. Dziesięć razy na dzień pomyśl sobie o czymś miłym. Pozytywne nastawienie wspaniale zmniejsza stres, pozwalając nadziei przebić się do przeciążonego umysłu.
9. Pięć razy dziennie serdecznie się pośmiej. Naukowcy zaczynają powoli odkrywać, że jak stwierdził kiedyś mędrzec, śmiech to naprawdę dobre lekarstwo.
10. Raz, dwa razy na dzień posiedź sam w ciszy przez kilka minut. Przypomnij sobie, że masz niebiańskiego Ojca, który się Tobą opiekuje.
11. Pij codziennie osiem szklanek wody. Nie soku owocowego, nie napoju gazowanego, nawet nie mleka sojowego. Wody. Dlaczego? Bo to ona przede wszystkim daje zdrowie. Czysta woda oczyszcza i nawilża organizm, a także wypłukuje toksyny.
12. Przynajmniej raz dziennie powiedz bliskiej osobie, że ją kochasz. Wyrażanie miłości może uspokoić zestresowane serce.

ŻYCZĘ ZDRÓWKA I ODPORNOŚCI: Bożena Kłek – psycholog
P.S. Czekam na telefon od Państwa od poniedziałku do piątku w godzinach: od 9.00 do 12.00 (mój numer: 500-041-166)

TYDZIEŃ 27.04. – 30.04.

DRODZY RODZICE!
Wielokrotnie w indywidualnych rozmowach z Państwem proponowałam lekturę książek „Jednominutowa matka” i „Jednominutowy Ojciec” autorstwa Spencer’a Johnson’a. Na pewno wielu z Was już je ma w swoich domach, ale dla tym, którzy jeszcze o nich nie wiedzą przedstawię próbkę praktycznych porad, które obrazują charakter tych pozycji. Pewnie niektórych oburza przymiotnik „jednominutowa”, bo sugerować on może, że Wasza rola rodzicielska zostanie okrojona do jednej minuty, podczas gdy RODZICEM SIĘ JEST 24 GODZINY NA DOBĘ. Otóż, nie obawiajcie się! Nikt Wam tego nie odbierze! Wręcz przeciwnie: zwiększy się Wasz czas na obcowanie z własnym dzieckiem, bo każdy wartościowy komunikat, który wobec dziecka zastosujecie będzie trwał tylko minutę!!!Nawet jeśli je 20 razy pochwalicie i 10 razy zganicie w ciągu dnia to zostanie Wam jeszcze 23 i pół godziny. Spróbujcie się tego nauczyć, polecam!!!

JEDNOMINUTOWA POCHWAŁA:

1.Z góry mówię dzieciom, że pochwalę je, jeżeli zrobią coś dobrze.
2.Przyłapuję dzieci na dobrych uczynkach.
3.Mówię dzieciom szczegółowo, co zrobiły dobrze.
4.Mówię im, ile radości sprawiło mi ich dobre postępowanie.
5.Milknę na kilka sekund, żeby poczuły moją radość. Potem mówię, że je kocham i przytulam.
6.Zachęcam dzieci, żeby w taki sam sposób postępowały ze mną.
7.Zdaję sobie sprawę, ze chociaż pochwała trwa tylko minutę, może mieć wpływ na całe życie.
8.Wiem, że to co robię , dobrze wpływa na mnie i na moje dzieci.
9.Uważam się za dobrego rodzica.

JEDNOMINUTOWA NAGANA:

1.Informuję dzieci, że powiem im kiedy ich zachowanie będzie dla mnie nie do
zaakceptowania. Proszę, aby tę samą zasadę stosowały w stosunku do mnie.
2.Ganię dzieci niezwłocznie po złym postępku.
3.Mówię im, co konkretnie jest dla mnie nie do zaakceptowania.
4.Opisuję dokładnie co czuję w wyniku ich postępowania.
5.Milczę przez kilka sekund, żeby dzieci wczuły się w moje nieprzyjemne położenie.
6.Przytulam dzieci do siebie w taki sposób, aby wiedziały, że stoję po ich stronie.
7.Przypominam dzieciom, że każde z nich jest ważną i wartościową osobą.
8.Mówię dzieciom, że chociaż nie podobało mi się ich zachowanie nadal je lubię.
9.Na zakończenie nagany zapewniam, że je kocham. I ja, i moje dzieci wyczuwamy, źe już jest po naganie. I rzeczywiście – to już koniec.
10. Jestem świadoma, że udzielenie nagany z miłością zajmuje zaledwie minutę, a może przynosić korzyść przez całe życie.

Pozdrawiam serdecznie: Bożena Kłek

PS. Czekam na Państwa telefony od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 12.00

TYDZIEŃ 04.05.- 08.05.

DRODZY RODZICE!

Wychowując dziecko poszukujemy wskazówek w różnych publikacjach i u specjalistów. Mimo, że jestem psychologiem nie bazuję tylko na swoim specjalistycznym doświadczeniu. Nieustannie szukam potwierdzenia swoich spostrzeżeń w fachowej literaturze. Mam zwyczaj zapisywać pewne sformułowania, które mi utkwiły po jakiejś lekturze, a wydają mi się prawdziwe i pomocne. Poniżej wypiszę te, które mogą być kontynuacją tematu, który zaproponowałam w poprzednim liście do Państwa. Jestem pewna, że niektóre z nich staną się dla Was drogowskazami na niełatwej, rodzicielskiej drodze.

„TY I JA UTRZYMUJEMY STOSUNKI, KTÓRE CENIĘ I CHCĘ ZACHOWAĆ.”

„KAŻDY Z NAS MA SWOJE POTRZEBY I PRAWO DO STARANIA SIĘ, ŻEBY JE URZECZYWISTNIĆ.”

„STARAM SIĘ SZCZERZE AKCEPTOWAĆ TWOJE ZACHOWANIA, GDY DĄŻYSZ DO ZREALIZOWANIA WŁASNYCH POTRZEB LUB MASZ Z TYM JAKIEŚ PROBLEMY.”

„STARAM SIĘ SŁUCHAĆ CIEBIE Z AKCEPTACJĄ I ZROZUMIENIEM, TAK ABY POMÓC CI ZNALEŹĆ WŁASNE ROZWIĄZANIE, A NIE UZALEŻNIAĆ CIĘ OD SIEBIE.”

„JEŚLI MOJE ZACHOWANIE PRZESZKADZA CI W ZREALIZOWANIU WŁASNYCH POTRZEB ZACHĘCĘ CIĘ BYŚ MI POWIEDZIAŁ CO CZUJESZ I SPRÓBUJĘ ZMIENIĆ SWOJE ZACHOWANIE.”

„OTWARCIE, UCZCIWIE I DOKŁADNIE POWIEM CI CO MI PRZESZKADZA W TWOIM ZACHOWANIU UFAJĄC, ŻE USZANUJESZ MOJE POTRZEBY.”

„JEŚLI OBOJE STWIERDZIMY, ŻE ISTNIEJE W NASZYCH STOSUNKACH KONFLIKT DOTYCZĄCY POTRZEB, ZABIERZEMY SIĘ WSPÓLNIE DO ROZWIĄZANIA GO, BEZ ODWOŁYWANIA SIĘ DO SIŁY.”

„BĘDZIEMY DĄŻYĆ, BY ZARÓWNO TWOJE JAK I MOJE POTRZEBY BYŁY ZASPOKOJONE W RÓWNYM STOPNIU.”

„W NASZYCH RELACJACH NIKT NIE PRZEGRYWA, OBIE STRONY WYGRYWAJĄ.”

„GANIĄC DZIECKO CHCĘ, ABY ŹLE MYŚLAŁO O SWOIM ZACHOWANIU, ALE O SOBIE -DOBRZE.”

„DZIECKO, KTÓRE LUBI I AKCEPTUJE SIEBIE, PRAGNIE POSTĘPOWAĆ DOBRZE.”

„JEŚLI CHCEMY, ABY DZIECI NAS SŁUCHAŁY, TO NAJLEPSZYM SPOSOBEM JEST UWAŻNE WSŁUCHIWANIE SIĘ W TO, CO ONE MAJĄ NAM DO POWIEDZENIA.”

„ISTNIEJE OGROMNA RÓŻNICA POMIĘDZY BYCIEM KOCHANYM, A ODCZUWANIEM, ŻE JEST SIĘ KOCHANYM.”

„POMAGAM DZIECIOM UŚWIADOMIĆ SOBIE, ŻE SĄ ZWYCIĘZCAMI. PRZYŁAPUJĘ JE NA DOBRYCH UCZYNKACH.”
„TRAKTUJĘ DZIECI W TAKI SPOSÓB, ABY WIEDZIAŁY, ŻE JESTEM ZADOWOLONY Z TEGO, JAKIMI SĄ LUDŹMI.”
„DWA NAJWAŻNIEJSZE CELE RODZICA, TO POMÓC DZIECKU NABRAĆ SZACUNKU DO SAMEGO SIEBIE I WYROBIĆ W NIM NAWYK SAMODYSCYPLINY.”

„DZIECI UWIERZĄ, ŻE SĄ NAJLEPSZE, JEŚLI DOROŚLI BĘDĄ UTWIERDZAĆ JE W TYM PRZEKONANIU.”

„KIEDY STOSUJĘ JEDNOMINUTOWE NAGANY, DZIECKO ŹLE OCENIA SWOJE ZACHOWANIE, ALE O SOBIE WCIĄŻ MYŚLI DOBRZE.”

„DYSCYPLINA PEŁNA MIŁOŚCI TO PREZENT ODE MNIE DLA DZIECI.”

„NIEWAŻNE, CO JA SĄDZĘ O DZIECIACH, ALE CO ONE MYŚLĄ NA SWÓJ TEMAT.”

Pozdrawiam Państwa serdecznie: Bożena Kłek

PS. Dziękuję za telefony i czekam na następne. Przypominam mój numer: 500 041 166, przy którym czuwam od poniedziałku do piątku od godz.9.00 do 12.00.

TYDZIEŃ 11.05.- 15.05.

DRODZY RODZICE!
Z pewnością zdajecie sobie sprawę, że na zachowania Waszego dziecka największy wpływ ma sposób, w jaki postępujecie wobec niego. To, jak to robicie z kolei zależy w dużym stopniu od Waszych charakterów, wzorców wyciągniętych z Waszych domów oraz z wiedzy jaką posiadacie na temat wychowywania. Dzisiaj chcę Wam pokazać „w pigułce”, jakie efekty daje zastosowanie konkretnego stylu wychowawczego. Przedstawiam je z nadzieją, że wierzycie, iż można nauczyć się wszystkiego, a szczególnie nowych zachowań. Jeśli odkryjecie, który z poniższych stylów stosujecie, a jego przewidywane skutki wcale Wam się nie podobają – macie możliwość nauczenia się innego stylu, bardziej korzystnego dla rozwoju Waszej pociechy. Powodzenia!

Style wychowawcze i ich wpływ na dziecko:

STYL AUTORYTARNY

DOROSŁY:
• stara się kontrolować zachowania i postawy dziecka,
• podporządkowuje dziecko ścisłym regułom,
• wymaga posłuszeństwa,
• wymaga szacunku dla autorytetu, tradycji i ciężkiej pracy,
• stosuje głównie kary,
• nie dyskutuje z dzieckiem o swoich przyjętych standardach,
• izoluje się,
• kontroluje dziecko i jego zachowania,
• mało ciepły,
• bardzo wymagający,
• skoncentrowany na sobie w procesie wychowawczym.

DZIECKO:
– niezadowolone,
– wycofujące się,
– nieufne
– ma zmienne nastroje,
– jest agresywne wobec rówieśników
– nieposłuszne,
– brakuje mu spontaniczności

STYL PERMISYWNY

DOROSŁY: 
• stawia dziecku mało wymagań, 
• pozwala dziecku na kierowanie własnym zachowaniem, 
• rzadko stosuje kary, 
• unika sprawowania kontroli, 
• kochający, wrażliwy,
• nie kontroluje,
• w wychowywaniu skoncentrowany na dziecku.

DZIECKO:
– nie ufa we własne siły,
– jest zadowolone i pozytywne,
– niedojrzałe,
– nie kontroluje impulsów,
– nieodpowiedzialne społecznie.

STYL ZANIEDBUJĄCY:

DOROSŁY: 
• narzuca nieliczne ograniczenia,
• dostarcza niewiele uwagi, wsparcia w zabawie i zainteresowania,
• zajęty własną aktywnością, 
• unika komunikacji dwukierunkowej, 
• nie kontroluje, 
• w wychowywaniu skoncentrowany na sobie. 

DZIECKO:
– nie uczestniczy efektywnie w zabawie,
– nadmiernie wymagające,
– nieposłuszne,
– ma tendencje do zmiany nastroju,
– ma trudności z koncentracją,
– ma niski próg pobudzenia,
– ma słabą koncentrację emocjonalną.

 STYL AUTORYTATYWNY

DOROSŁY: 
• ustala z dzieckiem stałe zasady i standardy, 
• kochający, 
• konsekwentny, 
• szanuje decyzje dziecka, 
• wymagający od dziecka zachowań odpowiednich do wieku i zdolności, 
• respektuje opinię dziecka, 
• wyjaśnia swoje decyzje, 
• skoncentrowany na dziecku w procesie wychowawczym.

DZIECKO:
– niezależne,
– towarzyskie
– asertywne,
– współpracujące z dorosłymi,
– zadowolone,
– nastawione na sukcesy,
– samokontrolujące się,
– ufne we własne siły,
– eksplorujące.

Pozdrawiam Was i Wasze dzieci: Bożena Kłek – psycholog

PS. Jak zwykle czekam na Państwa telefony od poniedziałku do piątku, w godzinach: od 9.00 do 12.00. Mój numer 500 041 166

TYDZIEŃ 18.05.- 22.05.

DRODZY RODZICE!
Wiadomo już, że Wasze dziecko, gdy będzie mogło jeszcze w tym roku szkolnym wrócić do przedszkola może być pozbawione opieki specjalistów, którzy pracują w kilku miejscach, na cząstkowych etatach. Jest to spowodowane potrzebą zachowania reżimu sanitarnego zalecanego przez Sanepid. Bardzo z tego powodu ubolewam, bo moja praca bez osobistego kontaktu z człowiekiem ma zupełnie inną moc. Z dorosłymi jeszcze można porozmawiać przez telefon, ale na dziecko najlepiej działa bezpośrednie oddziaływanie terapeutyczne. Mam nadzieję, że po wakacjach wszystko wróci na swoje miejsce…czego i Wam życzę. W związku z tym chcę Wam zaproponować tekst terapeutyczny, który możecie przeczytać Waszemu dziecku, lub sami dla siebie zastosować „autoterapię”. Opowiadanie nie jest długie, więc łatwo go zapamiętacie i z czasem będziecie mogli swobodnie i z wyczuciem wzmocnić swoją psychikę lub Waszego dziecka. Sama codziennie stosuję tzw. „trening autogenny”, by uchronić się przed skutkami izolacji i frustracji.

OPOWIADANIE DLA DZIECI PRZEŻYWAJĄCYCH LĘKI

Nasz piesek był mistrzem w odprężaniu się. Robił to w następujący sposób: Najpierw szukał spokojnego, ciepłego lub chłodnego miejsca, w zależności od pogody. Potem obracał się kilka razy wokół własnej osi, aż wreszcie znalazł najwygodniejszą pozycję, a potem po prostu kładł się na podłodze.Jeszcze kilka razy głęboko wzdychał, zamykał oczy i…zasypiał.
Ty z pewnością też znasz takie spokojne miejsce, gdzie możesz wypocząć. Połóż się tam wygodnie w takiej pozycji, która ci będzie najbardziej odpowiadała.
Jeszcze nie jesteś zupełnie spokojny…
Potrwa chwilę, zanim twoje mięśnie zupełnie się rozluźnią…
A może chciałbyś udać się w odprężającą podróż do krainy fantazji…? Może chciałbyś popłynąć tam w łódce…? A może pogalopować na grzbiecie konia…? Na latającym dywanie z bajki..? A może na lekkiej chmurce…? Albo po prostu pieszo…? Wszystko jest możliwe. Wybierz sobie w jaki sposób chcesz udać się do krainy ciszy i spokoju…
Nie trwa to długo i już tam dotatłeś…
Wszystko wygląda tak, jak tego pragniesz…Świeci słońce. Jest tak wspaniale i ciepło…Może jest tam woda…Albo łąki, na których właśnie kwitną kwiaty…Rozejrzyj się w tej twojej krainie…Tak pięknie tam pachnie…Z oddali dociera śpiew ptaków, muzyka, szelest liści…
Twój oddech stał się już głębszy i spokojniejszy. Być może twoje oczy same się zamknęły- albo też nie. Możesz marzyć z otwartymi oczami…
Z uśmiechem idziesz dalej w głąb twojej krainy…Wiatr łagodnie głaszcze twoją skórę i włosy…
Widzisz na trawie coś błyszczącego, kolorowego – zaczarowany kamień. Bierzesz go do ręki – jest chłodny i gładki. Czujesz jak jego moc przenika do twojego ciała. Jest tak, jakbyś wypił zaczarowany napój, czujesz się silny i nie można cię zranić. Masz na sobie niewidzialną zbroję. Z pomocą tego kamienia możesz przepędzić każdy lęk, zawsze kiedy tylko chcesz.
Dotarłeś już do celu swojej podróży i powoli zawracasz…Nie spiesz się, masz dużo czasu…
Możesz poczuć, jak moc kamienia w dalszym ciągu na ciebie działa,,,zawsze, gdy będziesz tego potrzebował, możesz udać się do twojej krainy ciszy i spokoju…wziąć do ręki zaczarowany kamień i czerpać jego moc…W każdej chwili…
A teraz przygotuj się powoli do powrotu…Nabierz głęboko w płuca powietrze, ściśnij dłonie w pięści i otwórz oczy. (źródło: „Jakub pogromca strachu. Terapeutyczne opowiadania dla dzieci przeżywających lęki” Erika Meyer-Glitza).

Pozdrawiam: Bożena Kłek – psycholog

PS. Mój telefon 500 041 166, od poniedziałku do piątku od 9.00 do 12.00

TYDZIEŃ 25.05.- 29.05.

DRODZY RODZICE!                 

To zdjęcie zrobiła moja synowa, mojej czteroletniej wnuczce, która właśnie zakomunikowała Jej: „Mamo, zobacz, jestem gotowa na szkołę”.Wydarzyło się to po ponad dwumiesięcznej, fizycznej izolacji od przedszkola, znajomych, dziadków, a nawet – ojca! Najpierw się z tego śmiałam, ale potem naszła mnie refleksja: Co to czteroletnie dziecko zrozumiało z tej nietypowej sytuacji? Widząc jak jej starszy brat uczy się przed komputerem i jak dowiaduje się, że dzieci mogą już wracać do szkoły? Może myśli, że do przedszkola już nie wróci, bo przecież słyszała, że mama mówiła „Nie poślę już Oli w tym roku do przedszkola”? Od początku uwielbiała chodzić do przedszkola i kochała swoją Panią. Pewnie jednak był to dla niej tak długi czas, że myśli, iż jest już na innym etapie swojego życia. Myślę, że większość młodszych dzieci trzeba będzie teraz delikatnie przestawić na poprzednie tory. Dla niektórych może to być taki sam szok, jak pierwsze spotkanie z przedszkolem. Nie spodziewajcie się więc, że będzie łatwo, ale przypomnijcie sobie, że tamte pierwsze dni też dało się przeżyć. Może pomóc Wam w tych chwilach uświadomienie sobie, jak ważne dla dziecka są kontakty z innymi ludźmi, by mogły żyć pełnią życia społecznego. Jeśli potrzebujecie utwierdzić się w tym przekonaniu, przeczytajcie poniższy artykuł autorstwa
Katarzyny Gawlińskiej:

„TOŻSAMOŚĆ PRZEDSZKOLAKA”

„Tożsamość człowieka rozwija się razem z nim, od początku jego istnienia. Początkowo rozwija swoją tożsamość poprzez obserwację rodziców, a później zaczyna wchodzić w rozmaite role społeczne. Kształtuje się zarówno tożsamość osobista, jak i społeczna.
Pierwsze lata rozwoju człowieka są najintensywniejszym okresem w jego życiu. Nigdy później już człowiek nie osiągnie tak wiele w tak krótkim czasie. Pod koniec trzeciego roku życia, dziecko zaczyna odkrywać nowe możliwości i umiejętności. Stopień sprawności motorycznej, jak i mowy osiąga pewien poziom doskonałości. Dziecko zaczyna sobie wiele rzeczy wymyślać oraz wyobrażać. Nie poświęca już teraz czasu na zastanawianie się nad tym, że się porusza czy też, że mówi. Czynności te są po prostu wykonywane. Przed dzieckiem pojawiają się teraz nowe możliwości: możliwości podejmowania działań oraz inicjatywy. Z drugiej jednak strony, rzeczywistość przypomina mu o własnej słabości. Po ukończeniu drugiego – trzeciego roku życia ekspresja dziecka ma charakter ukierunkowany i jest zamierzona. Dziecko poszukuje aprobaty a także zrozumienia u innych osób, a jego wytwory mają już określoną postać. Przed ukończeniem szóstego roku życia ekspresja dziecięca zaczyna pojawiać się jako forma dostosowania się do ogólnie przyjętych norm.
W okresie przedszkolnym dziecko walczy z potencjalnymi rywalami, często o uprzywilejowaną pozycję wobec któregoś z rodziców. Próbuje podporządkowywać sobie inne osoby. Dziecko inicjatywą zaczyna wykazywać się także podczas zabaw, kiedy to wchodzi w role różnych postaci z bajek czy też innych, znanych mu osób. Samo określa warunki zabawy i to, jak można się podczas tej zabawy zachowywać. Zabawy tematyczne kształtują uczucia i osobowość dziecka. Przez cały czas trwania zabawy dziecko reaguje różnymi stanami emocjonalnymi na występujące w niej zdarzenia. Są to zarówno chwilowe wzruszenia, jak i długotrwałe nastroje. W sposób możliwie wierny, choć nieświadomy, dziecko odtwarza w swoich zabawach role społeczne pełnione przez dorosłych. Przenosi ono sytuacje z życia rodziny, łącznie z językiem, ruchami ciała i emocjami. Pozwala mu to lepiej zrozumieć rzeczy, jakie robią rodzice czy dziadkowie lub opiekunowie z przedszkola. Dziecko zaczyna myśleć abstrakcyjnie. W momencie, gdy zmysły po raz pierwszy nawiązują kontakt z otoczeniem i dziecko reaguje na doznania zmysłowe zaczyna w nim kiełkować twórczość. Dotykanie, odczuwanie, widzenie, manipulowanie, smakowanie, słuchanie; każdy sposób spostrzegania otoczenia i reagowania na nie, zaczyna stanowić podstawę tworzenia. W wieku dwa – cztery lata dziecko szuka zachęty i aprobaty dla aktu twórczego Dzięki temu, że sprawnie korzysta już z mowy, zaczyna korzystać z pamięci. W tym wieku, bowiem pamięć rozwija się bardzo intensywnie. Dziecko potrafi już nie tylko zapamiętywać, ale także odpamiętywać. Zaczyna pojawiać się „życie wewnętrzne”. Dziecko jest bardzo spontaniczne. Pomiędzy dziecięcymi uczuciami a ich zachowaniem jest prosta zależność. Kiedy dzieci czują się dobrze, dobrze się zachowują.

W wieku przedszkolnym zaczynają się pierwsze sympatie i antypatie. Dziecko pamięta już, z kim dobrze się bawiło, a kto mu w tej zabawie przeszkadzał. Wydaje się, że dziecko w wieku przedszkolnym ukształtowało sobie własną logikę i chociaż zadaje mnóstwo pytań typu „dlaczego”, to jednak zdaje się widzieć świat jako coś stałego, niezmiennego, nie uświadamiając sobie, że samo może wprowadzać w nim zmiany.
Dziecko potrafi już rywalizować z lepszymi. Poznaje uczucie zazdrości o rzeczy, które należą do innych, a są przedmiotami pożądania. Nie umie jeszcze panować nad swoimi pragnieniami i za wszelka cenę próbuje osiągnąć to, czego chce, nie zważając na otoczenie. Wtedy też dziecko dowiaduje się, że czegoś „nie można, nie wolno, nie powinno się, itd.”. Jest to dla niego w pewien sposób frustrujące, albowiem okazuje się, że świat nie jest jeszcze w pełni dostępny. Pomimo tego, dziecko nie wymaga już ani wielkiej opiekuńczości i troski, ani też stałej obecności i pomocy któregoś z rodziców. W tym okresie dziecko zaczyna się coraz bardziej uspołeczniać. Ważne stają się dla niego kontakty z rówieśnikami, uczy się zasad współżycia w grupie, wspólnych zabaw i dzielenia się swoimi zabawkami.
W wieku przedszkolnym, jak już wspomniałam, dziecko bardzo intensywnie rozwija swą wyobraźnię i inicjatywę. Często dochodzi do sytuacji, kiedy mały człowiek czuje się źle i przeżywa, swoistego rodzaju, konflikt wewnętrzny, polegający na myleniu przez niego wyobrażeń z rzeczywistością. Czasami wyobrażając sobie coś, czuje lęk przed realną karą. Miłość do osoby opiekującej się dzieckiem może sprawić, że wyobraźnia i rzeczywistość nigdy nie będą istniały oddzielnie. Sytuacje przeżywane w wyobraźni wprowadzają do świata realnego i pomagają zaakceptować sytuacje prawdziwe.
Aby rozwój tożsamości dziecka w wieku przedszkolnym był optymalny i dążył w kierunku pozytywnym, należy dziecku poświęcać maksymalnie dużo czasu i uwagi. Opiekunowie powinni szanować jego uczucia i pomóc mu radzić sobie z nimi. Jakże często słyszymy rozmowy pomiędzy dzieckiem a dorosłym, w których ten zaprzecza uczuciom dziecka. I wcale nie mam tu na myśli skomplikowanych sytuacji i rozmów o wielkich uczuciach, ale zdarzenia codzienne, np.
– „ Mamo, ta książka jest dla mnie za trudna, nic z niej nie rozumiem.”
– „ Nie może być za trudna, jest przeznaczona dla dzieci w Twoim wieku, czytamy dalej.”.
W takiej sytuacji rodzic powinien zareagować zupełnie inaczej, mówiąc, np.: „Rozumiem, w takim razie poczytajmy jakaś inną, a do tej wrócimy za jakiś czas.”
Akceptując uczucia dziecka, opiekun daje mu do zrozumienia, że jest ono dla niego ważne, i że równie ważne są dla niego jego odczucia i problemy. Człowiek, który jest rozumiany już w dzieciństwie, z którego uczuciami liczą się inni, dorośli ludzie, nie będzie miał, w wieku dorosłym, problemów z okazywaniem uczuć i z nawiązywaniem kontaktów interpersonalnych. W okresie przedszkolnym zaczyna rozwijać się samodzielność dziecka, jego inicjatywa, poczucie swobody i niezależności. Dlatego tak ważne jest, aby kontakty z dorosłymi istotne w poprzednich etapach życia, stawały się rzadsze, aby dziecko miało możliwość nauczenia się i utrwalania cech samodzielności i odpowiedzialności za siebie.
Jak pisałam już wyżej, u dzieci w wieku od trzech do siedmiu lat bardzo ważną rolę odgrywa przejawianie inicjatywy, czy to w zabawie, czy w życiu realnym. Zadaniem opiekunów powinna być pomoc w jej rozwoju, a także przygotowywanie dzieci do samodzielnego życia i bycia niezależnym. My – rodzice, często jednak popełniamy wiele błędów, które niestety uczą nasze dzieci, że nie trzeba czynić wiele wysiłków, starać się wykonywać coś dobrze, podejmować samodzielnie decyzje. Jakże wielu z nas zawiązuje za swe dzieci sznurowadła, sprząta pokój, bądź udziela rad bez wysłuchania całej opowieści? Jak wielu z nas nie tylko robi za dziecko rozmaite rzeczy, ale i myśli za nie? A wszystko po to, aby było szybciej, sprawniej i bez kłopotu. W rezultacie pogłębiamy jedynie w dziecku myślenie, że jest jeszcze malutkie, bezradne i niewiele potrafi. Czy nie powinniśmy tego zmienić? Czy nie powinniśmy postarać się i fuknąć na samych siebie, że „nie tędy droga”? Przecież dziecko, któremu pozwala się dokonywać wyborów, podejmować, na razie niewielkie, decyzje, samemu zjeść (choćby trwało to dwa razy dłużej), lub samemu posprzątać po zabawie, dużo łatwiej w przyszłym życiu będzie umiało poradzić sobie nie tylko z błahymi sprawami, ale i z trudniejszymi, nie czekając aż ktoś mu pomoże.
W dążeniu do optymalnego kształtowania tożsamości, rodzicom pomóc może przedszkole. Rodzice mają możliwość wyboru dla swojego dziecka takiej placówki, której zaoferowany program będzie im i ich dziecku najbliższy. Rodzice interesują się nie tylko tym czy ich dziecko jest najedzone, ile muszą za to przedszkole zapłacić, ale coraz częściej ciekawi ich oferta programowa, kwalifikacje kadry pedagogicznej, a także warunki, jakie są stwarzane dziecku. Pytają o atmosferę panującą w przedszkolu, liczebność grup i ich skład. W większości, dzieci bardzo szybko adoptują się w przedszkolu. Jak wiemy, w wieku przedszkolnym, w życiu dziecka dużą rolę zaczyna odgrywać grupa rówieśnicza. Zaczynają się dla niego liczyć koledzy i koleżanki, są oni często ważniejsi niż osoby dorosłe. Do 5 roku życia kształtuje się osobowość i poczucie własnej wartości. Wiek przedszkolny, ma duże znaczenie dla ukształtowania się podstaw systemu wartości. Właśnie w tym okresie, tworzą się pierwsze orientacje wartościujące, przejmowanie pierwszych wzorów i ideałów postępowania. Dziecko zaczyna rozróżniać wartości, a także rozumieć ich sens. Planując sytuacje edukacyjne należy szerzej otworzyć dzieciom drzwi na świat wartości. Z różnych powodów ciągle napotykamy dzieci z zaniżonym poczuciem własnego Ja. Dziecko, albo zamyka się w sobie, albo też stara się zwrócić naszą uwagę agresywnym zachowaniem, wygłupianiem się. Dzieci młodsze uczą się od starszych samodzielności, starsze podsuwając pomysły automatycznie podnoszą własne Ja. Bardzo ważne jest, aby dzieci nauczyły się dostrzegać własne mocne i słabe strony. Nauczą się one w ten sposób przyjmować porażkę z podniesioną głową, bez zawiści do drugiego człowieka, z poczuciem bezpieczeństwa. Twórcza aktywność dzieci przejawiająca się w różnych formach ekspresji, logiczność myślenia m.in. podczas wyjaśniania przysłów własnymi słowami, zaskakująca otwartość i szczerość dzieci podczas odwoływania się do osobistych doświadczeń, przeżyć, przejawy koleżeńskich gestów, radosna, przyjazna atmosfera, integracja grupy utwierdzają w przekonaniu, że należy jak najczęściej razem z dziećmi odkrywać prawdę o wartościach.
Pod koniec okresu przedszkolnego dziecko podporządkowuje się normom społecznym, gdyż ceni sobie wydających je dorosłych i chce postępować zgodnie z nimi nie tylko z obawy przed karą lub z chęci uzyskania nagrody. Działa tu mechanizm identyfikacji z dorosłym. Na rozwój tożsamości poważny wpływ mają osoby znaczące oraz stawiane przed dzieckiem wymagania związane z pełnieniem ról społecznych i powtarzające się doświadczenia wychowawcze. Poczucie bezpieczeństwa, przywiązanie emocjonalne stanowią podstawę zdrowia psychicznego i rozwoju zdrowej oraz społecznie przystosowanej osobowości.”

Pozdrawiam Was serdecznie: Bożena Kłek – psycholog

PS. Od 25 maja będę czekać na Państwa telefony od wtorku do czwartku w godzinach: od 9.00 do 12.00. Przypominam numer: 500 041 166.

TYDZIEŃ 01.06.- 05.06.

DRODZY RODZICE!

Dzisiaj piszę do Was 10 list. Taki jubileusz skłania mnie do podsumowań, tym bardziej, że jest szansa na powrót do rzeczywistości i ten trudny okres będziemy tylko wspominać. Moje wspomnienia będą bardzo bogate (zastanawiam się czy nie napisać o tym książki). Policzyłam, że mija właśnie 77 dni od pierwszego szoku, kiedy zarządzenia i infekcja uwięziły mnie w domu. Już w ten piątek 13 umierałam ze strachu, bo nie mogłam wiedzieć, czy za chwilę umrę od zbrodniczego wirusa, czy nie zarażą się ode mnie bliscy (szczególnie 87-letnia niesamodzielna Matka), czy całej mojej rodzinie starczą mocno okrojone dochody, jak sobie poradzą moje wnuki w Anglii i moja siostra we Francji. Same zmartwienia i perspektywa bezsilności i frustracji. Przerażenie! Organizm tak się poddał, że z infekcji nie umiałam wyjść przez trzy tygodnie. Mogłabym te troski wymieniać dalej, ale nie chcę Was obciążać swoimi sprawami, bo wiem, że w większości moglibyście mnie przelicytować. Chcę wyciągnąć z tej sytuacji to, co się da by nie mieć wrażenia straconego czasu. Jednym z takich dodatnich minusów mogła być możliwość permanentnej (nie tylko w przerwach między pracą i sprzątaniem) opieki i obserwacji mojej Matki staruszki, która potrzebuje mnie jak Was – Wasze dzieci. Może Wasze doświadczenia z tej kwarantanny pozwoliły Wam poznać swoje dzieci z nowej perspektywy? Może przydałoby się uporządkowanie tej wiedzy? Proponuję zapoznać się z książką p.t. „Trudne dziecko” Janet Poland, której fragmenty poniżej Państwu zacytuję, ale w kilku odsłonach, żeby nie przeciążać Waszej uwagi.

CO KRYJE SIĘ ZA TRUDNYM ZACHOWANIEM DZIECKA ?

„Według badań z dziedziny psychologii, neurologii i genetyki temperament jest tak samo cechą wrodzoną jak kolor włosów czy kształt nosa. To temperament decyduje o tym, jacy jesteśmy wobec innych ludzi, jak reagujemy na stawiane nam ograniczenia, wreszcie jak radzimy sobie ze strachem i złością. Trzeba o tym pamiętać gdy próbujemy utemperować dzieci, uspokoić je, wprowadzić w świat.
Większość współczesnej wiedzy o temperamencie dzieci zawdzięczamy pracom Stelli Chess i Alexandra Thomasa, dwojga psychologów, którzy w 1956 roku prowadzili jedne z pierwszych w tej dziedzinie badania, nazwane New York Longitudinal Study. Pracę tę rozpoczęli z grupą małych dzieci, po czym badali ich rozwój w regularnych odstępach czasu poprzez ich wiek dojrzewania aż do ich dorosłości. Wyniki badań wykazały, że różnice w temperamencie ujawniają się już we wczesnym etapie życia, utrwalają się w dzieciństwie oraz, że wymagają specjalnych metod wychowawczych. Badacze Ci podzielili badaną grupę dzieci na „łatwe”, „średnie” i „trudne”, według występowania dziewięciu cech temperamentu.
Z pewnością „łatwe”, dziecko będzie pogodne, spokojne, o nawykach występujących z dość dużą regularnością, nie marudzące, gdy chodzi o jedzenie czy ubieranie. „Średnim” określimy dziecko, które ma negatywne podejście do nowych sytuacji i powoli się do nich adaptuje. Wiele z nadmiernie wrażliwych dzieci tak właśnie się zachowuje, przy czym mają także niski próg wrażliwości i dużą wytrwałość. Tymczasem „trudne” dzieci są niespotykanie energiczne, mają nieregularne nawyki i rytmy oraz ogromne trudności z adaptowaniem się do zmian.
Trudne, uciążliwe zachowania można podzielić na cztery kategorie odzwierciedlające naukowe spojrzenie na temperament. Każda z tych kategorii (dziecko nadmiernie energiczne, dziecko impulsywne, dziecko łatwo wpadające w gniew, dziecko uparte) reprezentuje predyspozycje mające najprawdopodobniej podłoże biologiczne, dlatego też wymaga od rodziców indywidualnego podejścia. Hiperaktywne, wymagające dziecko, które jednocześnie jest całkiem radosne i generalnie chętne do współdziałania, potrzebuje innych metod wychowawczych niż agresywne i wrogo usposobione czy wreszcie nieustępliwe, uparte, skłonne do marudzenia i narzekania.”
Dzisiaj parę słów o „pierwszej kategorii dzieci”:

„DZIECKO NADMIERNIE ENERGICZNE to takie, które:
-jako niemowlę grymasiło i mało spało;
-szybko zaczęło chodzić;
-wiecznie coś robi;
-sprawia wrażenie bardziej aktywnego niż inne dzieci w jego wieku;
-nienawidzi siedzieć spokojnie czy być ograniczanym;
-zazwyczaj robi więcej hałasu od innych dzieci;
-jest silne, uwielbia sport.
Tryskające energią dziecko zdaje się mieć wszystkie sterowniki nastawione na maksimum, a pedał gazu zawsze dociśnięty do dechy. We wszystko co robi wkłada całą siłę i energię. Gdy inne dzieci idą, ono biegnie. W przedszkolu i szkole nieustannie kręci się, denerwuje, bębni palcami. Nie ustaje w działaniu dopóty, dopóki nie padnie z wycieńczenia. Często nie zdaje sobie sprawy ze swojej siły. Zamiast uściskać kogoś, zgniata go z niedźwiedzią siłą. Jeśli nie wie, że drzwi są zamknięte na zamek, tak długo będzie je próbował otworzyć, aż klamka zostanie mu w dłoni. Zazwyczaj jednak nadmiernie energiczne dzieci są pogodne i chętne do współpracy; a ich styl bycia może być hałaśliwy, lecz nigdy agresywny czy wrogi. Uciążliwym czyni go więc nadmiar fizycznej energii.

JAK POMÓC DZIECKU NADMIERNIE ENERGICZNEMU?
-Zapewnij mu jaj najwięcej okazji do aktywnej zabawy. Nie spodziewaj się po nim, że będzie w stanie być spokojne przez dłuższy czas. Jeśli wiesz, że najbliższe zajęcia będą wymagały od niego by się kontrolował, pozwól mu wcześniej się wyszaleć.
-Niektóre energiczne dzieci zamiast tracić zapał podczas aktywnej zabawy, właśnie wtedy zyskują jeszcze więcej energii.W takim przypadku lepiej będzie ograniczyć czas zabawy lub pomóc mu zmienić aktywność na taką, która pozwoli mu się uspokoić, „przejść na niższy bieg”.
-Zadbaj o czas na wyciszenie. Dziecko, które ma skłonności do tracenia kontroli nad sobą, bardzo potrzebuje takiej chwili.
-Do przejścia w stan wyciszenia doskonale nadają się drobne nagrody (np. zapowiedź jakiegoś ustępstwa, naklejki, zbieranie plusów).
-Wcześnie interweniuj, gdy widzisz, że dziecko staje się coraz bardziej niecierpliwe i spięte. Daj mu jakieś zadanie do wykonania zanim sytuacja wymknie się spod kontroli.
-Nadmiernie energiczne dzieci często sprawiaja wrażenie agresywnych, podczas gdy tak naprawdę są tylko silne. Uwielbiają ściskać swoich kolegów z ogromną mocą. Trzeba je nauczyć jak pokazywać przyjacielskie uczucia w delikatniejszy sposób.
-Dzieci te są zazwyczaj także bardzo głośne. Naucz je kontrolować głos. Pokaż jak zachowują się ludzie gdy przeszkadza im hałas (przykładają ręce do uszu lub się odwracają). Wyjaśnij dziecku, że jak ściszy głos sprawi wszystkim wiele ulgi.”

Opracowała: Bożena Kłek

Na podstawie książki:
„TRUDNE DIECKO”- Janet Poland

PS. Mój dyżur telefoniczny ( tel. 500 041 166 ) trwa nadal, ale od wtorku do czwartku, w godzinach od 9.00 do 12.00, zapraszam do rozmów ze mną, pozdrawiam.

TYDZIEŃ 08.06.- 12.06.

DRODZY RODZICE!

Niektóre dzieci wróciły już do przedszkola. Pierwszy dzień był akurat Dniem Dziecka, więc przyszły tylko te, które najbardziej musiały, a reszta świętowała w domu ( w niektórych grupach było tylko jedno dziecko). Dzieci zetknęły się z nowymi rygorami sanitarnymi (nie mogą wymieniać się zabawkami dopóki nie zostaną ponownie zdezynfekowane, nie mają pluszaków ) i z tzw. „dystansem społecznym” ( muszą zachować odległość od innych, na podłodze każde ma osobny kocyk, którego musi pilnować ). Na razie bardzo im się to podoba, bo nawet plastelinę każdy dostał nową ( tylko musi pamiętać , by jej nie pożyczyć koledze). Widać, że rozumieją sytuację i podporządkowują się bez jakiegokolwiek sprzeciwu. Można się jednak spodziewać, że gdy będzie ich więcej – w ferworze zabaw i emocji nie będą w stanie pamiętać o nowych zasadach…i wszystko wróci do normalności. Jestem pewna, że nie będą częściej chorować niż przed tą długą przerwą.

W ostatnim liście obiecałam Państwu kontynuację tematu dotyczącego różnorodności temperamentów dzieci. Przedstawię więc charakterystykę drugiej kategorii: tzw. „DZIECKO IMPULSYWNE”. Tak, jak, w pierwszej kategorii, została ona sprecyzowana na podstawie badania poniższych, dziewięciu cech temperamentu (poprzednio ich nie wymieniłam, więc robię to teraz):
„1.poziomu aktywności (ogólny poziom energii fizycznej i ruchliwości, najczęściej widoczny już u noworodków),
2.rytmiczności (regularność czynności takich , jak jedzenie, spanie, wydalanie)
3.tendencji do podejmowania aktywności lub wycofywanie się (początkowa reakcja na nowe sytuacje),
4.umiejętności adaptowania się (łatwość z jaką dziecko przystosowuje się do zmian w codziennej rutynie),
5.progu wrażliwości na bodźce (jak wrażliwe jest dziecko na światło,,hałas, silne zapachy, szorstkie powierzchnie),
6.typu charakteru (zwykle grzeczne czy nieposłuszne),
7.intensywności reakcji (natężenie reakcji emocjonalnych, zarówno wyrażających szczęście jak i smutek),
8.skupienia (zdolność koncentracji),
9.wytrwałości (umiejętność wykonywania jednej czynności, pozytywnej lub negatywnej, przez dłuższy czas).”

DZIECKO IMPULSYWNE to takie, które:
-porusza się gwałtownie, kręcąc się z miejsca na miejsce;
-skacze, nie patrząc, gdzie i na co;
-jest nierozważne;
-często robi sobie krzywdę;
-rozlewa płyny i tłucze przedmioty częściej od innych dzieci;
-mówi, zanim pomyśli, płacze i denerwuje się bez widocznego powodu;
-przeszkadza częściej niż inne dzieci;
-nie potrafi czekać;
-trudno mu opierać się pokusom;
-wygląda na szczerze zdziwione, gdy widzi co narozrabiało.

Impulsywność powoduje, że dziecko wciąż wpada w kłopoty, choć ma dobre intencje. Dla impulsywnych dzieci przedszkole lub szkoła potrafią być prawdziwym wyzwaniem.Podczas gdy inne dzieci podnoszą palec do góry, one wykrzykują odpowiedź, przerywają innym, biorą coś z czyjegoś stołu, głośno mówią. Podobnie jak w przypadku dzieci nadmiernie energicznych, ich zachowanie nie jest jednak wrogie. Czy włażą w pokrzywy, czy wybuchają płaczem, ponieważ ktoś je zdenerwował, robią to po prostu pod wpływem chwili.

JAK POMÓC DZIECKU IMPULSYWNEMU?
-Rób sobie notatki dotyczące jego złych zachowań. Czy jest w tym jakaś prawidłowość? Czy dziecko traci kontrolę wtedy, gdy jest zmęczone, głodne lub ma rozproszoną uwagę? Czy istnieją jakieś konkretne okoliczności, w których trudniej jest mu być spokojnym?
-Zaangażuj je w zajęcia, podczas których pokażesz mu zasadę reakcji przyczyna – skutek oraz naturalne konsekwencje.
-Czytając bajkę rób chwile przerwy i pytaj co może stać się za chwilę? Co teraz zrobi główny bohater?
-Zabawcie się w „co się stanie, jeśli…”. Dzięki niej łatwo wytłumaczyć konsekwencje konkretnego postępowania.
-Nagradzaj cierpliwość i umiejętność planowania za każdym razem, gdy dziecko się nimi wykaże.
-Zrozum i zaakceptuj fakt, że impulsywne dzieci wymagają zwiększonej uwagi przez dłuższy czas niż ich spokojniejsi rówieśnicy.
-Uwierz, że impulsywność i niecierpliwość wraz z wiekiem oraz nabytym doświadczeniem zaczyna przechodzić…”*

*na podstawie książki „Trudne dziecko” Janet Poland

Z pozdrowieniami: Bożena Kłek – psycholog

PS. Czekam na telefony od Państwa od wtorku do czwartku, w godzinach: od 9.00 do 12.00. Przypominam mój numer telefonu: 500 041 166.

TYDZIEŃ 15.06.- 19.06.

DRODZY RODZICE!

Pół godziny siedziałam przed pustą kartką (na ekranie), nie wiem co napisać, bo czuję się oderwana od normalności. Osiągnęłam chyba następny poziom odczuwania nowej rzeczywistości. Miałam dużo czasu na zbieranie informacji, obserwacji oraz wzbogacania wiedzy z różnych dziedzin życia. U schyłku swojej aktywności zawodowej odkryłam, że skupiając się na własnej pracy nie miałam czasu ani sił, by zgłębiać fakty dotyczące historii, polityki, medycyny, fizyki, astronomii, statystyki a nawet literatury science fiction. Te trzy miesiące w domu pozwoliły mi zachwycić się dociekliwością, mądrością oraz wyobraźnią ludzi zajmujących się czymś innym niż ja. Szkoda, że życie jest za krótkie na to by zgłębić całą wiedzę zdobytą przez ludzkość. Myślę, że gdy wrócę do normalnych obowiązków znowu będę czuła satysfakcję z tego, że akurat wybrałam zawód psychologa. Na szczęście wcześniej obiecałam Państwu konkretny temat, więc jest czym zapełnić tę „zawodową wysepkę”.
Czas na przedstawienie następnej – trzeciej kategorii tzw. „trudnych dzieci”. Nie czekając jednak na ostatnią kategorię chcę zaznaczyć, że … „niektóre uciążliwe dzieci należą do więcej niż jednej z powyższych kategorii,gdyż zachowują się na kilka sposobów. Na przykład energiczne dziecko będzie sprawiać wrażenie nienasyconego, gdy chodzi o wykonywanie jakiejś czynności. Łatwo wpadające w gniew będzie negatywnie nastawione do świata, skore do narzekań, utrzymujące stały poziom złości. Niezależnie jednak od tego, jaki rodzaj kłopotów dziecko sprawia, jedna rzecz jest pewna: niektóre cechy robią wrażenie pozytywnych, a inne stanowią wyzwanie dla rodziców i wychowawców. Rozpoznanie ich jest kluczem do zrozumienia zachowania i – generalnie rzecz biorąc – temperamentu. Niemal każda temperamentalna cecha może stać się zaletą, jeśli właściwie się ją zidentyfikuje, zobaczy w pozytywnym świetle, a gdy to konieczne – wymodeluje i zaakceptuje w dziecku jako integralną część jego indywidualnego stylu bycia.

DZIECKO ŁATWO WPADAJĄCE W GNIEW to takie, które:
-ma częste napady złości;
-zachowuje się prowokująco:
-wykazuje małą tolerancję na frustrację;
-gdy jest rozgniewane, nie wyładowuje swej złości, lecz raczej pielęgnuje swoje negatywne uczucia;
-bije inne dzieci;
-czasem z powodu swego charakteru ma kłopoty z utrzymaniem przyjaźni;
-celowo wywołuje w sobie gniew i robi wszystko, by go podtrzymać.
Dzieci łatwo wpadające w gniew przeżywają wszystko bardzo intensywnie. Bez problemów okazują swoje uczucia, ale ich wybuchowość zawiera w sobie element wrogości. Jeśli dwójka przedszkolaków pobije się, impulsywne dziecko naprawdę „nie chciało” – po prostu zdarzyło się; na jego twarzy malować się będzie szczere zdziwienie oraz przykrość, że coś takiego się stało. Tymczasem gniewnemu dziecku wcale nie jest przykro, a przynajmniej nie zaraz po incydencie. Powie raczej „to on zaczął”- i nadal będzie złe.

JAK POMÓC DZIECKU ŁATWO WPADAJĄCEMU W GNIEW?
-Naucz je czym jest złość, jak czyjś gniew działa na innych, w jaki sposób go odczuwają;
-Powiedz, że lepiej niezadowolenie wyrażać słowami (np. „to nie jest w porządku”) niż czynami.
-Zapoznaj z metodami kontrolowania gniewu na przykład: niech policzy do dziesięciu, weźmie trzy głębokie oddechy lub po prostu poprosi o pomoc przy frustrujących go zadaniach.
-Pomóż dziecku odróżnić gniew usprawiedliwiony od nieusprawiedliwionego. Usprawiedliwiona może być wściekłość na kolegów, którzy użyli wobec niego przemocy, lecz nic nie usprawiedliwia kopania ich za to.
-Ucz dziecko dobrych manier. Oczywiście każde dziecko powinno je znać, lecz najwięcej korzyści płynie z nich dla złośników, którzy dowiadują się, że istnieją pewne rytuały związane z uprzejmością i grzecznością. Magiczne słowa „przepraszam”, „proszę” i „dziękuję” są starymi sztuczkami na gaszenie małych sporów, nim urosną do rangi wielkich problemów.
-Dowiedz się co wywołało atak złości. Złość bowiem charakteryzuje się jedną bardzo ważną konstruktywną cechą: za jej pomocą dajemy innym do zrozumienia, że skończyły się żarty, że teraz żądamy wysłuchania swych racji! Gdy więc dziecko wybucha wściekłością, to choćby Cię to zażenowało lub zdenerwowało wyznaj mu gotowość do potraktowania sprawy z powagą. „Widzę, Basiu, jak bardzo jesteś zła i jestem gotowa Cię wysłuchać, kiedy tylko będziesz w stanie rozmawiać”.
-Są także bezkonfliktowe sposoby rozładowania ogromnego napięcia jakie wyzwala złość. Zapoznaj dziecko z nimi: poboksowanie poduszki, potarganie starej gazety, pobazgranie na kartce. Gdy będzie starsze może napisać list, skorzystać z technik relaksacji i wizualizacji.
-Dowiedz się co powoduje atak furii. Jeśli są to „złośliwe” przedmioty, na przykład butelki, które trudno odkręcić, zacinający się zamek w bluzie, bądź gotowa pomóc dziecku, zanim straci panowanie nad sobą.
-Małym dzieciom bardzo pomaga mówienie do siebie. Zachętą do stosowania takiego sposobu może być Twój monolog: „Jestem wsciekła na dzieci, że zniszcyły te zabawki, ale nie będę krzyczeć, zachowam spokój”. Ani się nie obejrzysz jak malec powie do siebie „Bicie boli. Nie będę nikogo bić”.
-Czasem dzieci specjalnie prowokują swoją złość. Uważaj wówczas by nie dać się wciągnąć w to błędne koło.”*

*Na podstawie książki:
„TRUDNE DIECKO”- Janet Poland

Opracowała: Bożena Kłek

PS. Nadal czekam na telefony od Państwa od wtorku do czwartku, w godzinach: od 9.00 do 12.00. Przypominam mój numer telefonu: 500 041 166.

TYDZIEŃ 22.06.- 26.06.

DRODZY RODZICE!

Myślę, że każdy z nas, jeśli kocha ludzi tęskni – do kontaktów społecznych. Najbardziej teraz widać to w przedszkolach, kiedy dzieci na widok dawno niewidzianej Pani biegną do niej z otwartymi rękami, z okrzykami radości. Niestety rygory sanitarne zalecają unikania zbliżania się na „niebezpieczną odległość”. Co te dzieci o nas wtedy myślą? Może:„Pani mnie już nie kocha?”, „Moja pani mnie zapomniała?”, „Nikt nie chce się ze mną bawić”. U mnie: u psychologa, który wie, jak jest potrzebny tym dzieciom, a nie może im odwzajemnić sympatii i ciepła wywołuje to coraz większy bunt, frustrację i bezsilność!!!
Dobra, dość rozczulania się nad sobą!!! Co mają powiedzieć rodzice, którzy zmęczyli się w domu kontaktami z własnymi dziećmi, bo one akurat mają większe problemy z emocjami i zachowaniami. Poniżej przedstawiam następną, czwartą receptę na taką okoliczność. Dzisiaj będzie mowa o tzw. „dziecku upartym” i podsumowanie cyklu o „trudnych dzieciach”.

DZIECKO UPARTE to takie, które:
-nie ustaje w narzekaniu czy marudzeniu;
-zdaje się nigdy nie mieć niczego dosyć: uwagi, zabawek, niespodzianek, wrażeń, wybryków;
-ma tendencję do tracenia kontroli nad sobą, a wówczas niewybredne żarty zamieniają się w gwałtowne gesty, humor i wygłupianie się- w histeryczne piski, mówienie podniesionym głosem -w ogłuszający hałas;
-wtrąca się w sprawy innych osób, ich mienie, ich przestrzeń osobistą.
Dziecko uparte ma trudności z przestrzeganiem granic. Trudno je czymś usatysfakcjonować. Jeśli zaczyna narzekać, będzie narzekać przez cały dzień. Jeśli pragnie naszej uwagi, zdaje się nigdy nie mieć jej dosyć. Czasem polega to na nieumiejętności odczuwania. Większość z nas posiada system wewnętrznych wskazówek, dzięki którym wiemy, kiedy zjedliśmy wystarczająco dużo, kiedy zaprzestać ćwiczeń fizycznych czy zabawy. Usatysfakcjonowani daną czynnością przestajemy ją wykonywać i przechodzimy do następnej. Tymczasem uparte, nienasycone dziecko niestety nie potrafi przestać.

JAK POMÓC DZIECKU UPARTEMU?
-Staraj się dawać upartemu dziecku możliwość wyboru, gdyż robiąc coś zgodnie z własną wolą na pewno będzie bardziej zadowolone. Dokonując właściwych wyborów malec powinien spotkać się z Twoją pochwałą, („Brawo, widzę, że wiesz, co chcesz wyrazić na tym obrazku przy pomocy kolorów), ale pamiętaj by nie umniejszać przy tym jego zasług (nie mów:„Świetnie, wybrałeś dokładnie tę kredkę, którą chciałam żebyś wybrał”).
-Nie dyskutuj z „lufą przytkniętą do skroni”. Czasem negocjowanie z upartymi dziećmi polega na wysłuchiwaniu ich usilnego namawiania, zatem gdy poczujesz, że ktoś stara się coś na Tobie wymusić, wstrzymaj dalszą dyskusję: „Juz mi wszystko powiedziałaś, teraz muszę się spokojnie zastanowić. Później wrócimy do tematu”.
-O regułach postępowania, oczekiwaniach i ograniczeniach mów jasno i stanowczo. Dla opornych dzieci chwila wahania jest oznaką słabości, a jednocześnie sygnałem, by spróbować, co tu można jeszcze osiągnąć…
-Pozwól czasem dziecku samemu wyznaczyć granice, których nie należy przekraczać. Dzięki temu dowie się, jak to jest, gdy człowiek powstrzymuje się od czegoś z własnego wyboru.
Niektóre uciążliwe dzieci należą do więcej niż jednej z powyższych kategorii,gdyż zachowują się na kilka sposobów. Na przykład energiczne dziecko będzie sprawiać wrażenie nienasyconego, gdy chodzi o wykonywanie jakiejś czynności. Łatwo wpadające w gniew będzie negatywnie nastawione do świata, skore do narzekań, utrzymujące stały poziom złości. Niezależnie jednak od tego, jaki rodzaj kłopotów dziecko sprawia, jedna rzecz jest pewna: niektóre cechy robią wrażenie pozytywnych, a inne stanowią wyzwanie dla rodziców i wychowawców. Rozpoznanie ich jest kluczem do zrozumienia zachowania i – generalnie rzecz biorąc – temperamentu. Niemal każda temperamentalna cecha może stać się zaletą, jeśli właściwie się ją zidentyfikuje, zobaczy w pozytywnym świetle, a gdy to konieczne – wymodeluje i zaakceptuje w dziecku jako integralną część jego indywidualnego stylu bycia.-Zachęć do zaprzestania marudzenia. Dziecku starszemu wytłumacz, że nikt nie lubi marudnych osób, więc inne dzieci będą go unikać. Wyjaśnij, że, gdy czegoś chce powinno poprosić, a nie wymuszać zrzędzeniem
-Zamień wadę w zaletę; naucz, jak uporem zdobywa się najwyższe laury!”… gdyż.. „Dzielne dziecko wyrasta na nieustraszonego dorosłego człowieka gaszącego pożary lasów, testującego nowe samoloty, lecącego w kosmos. Dziewczynki i chłopcy, którzy łatwo wpadają w gniew, stają się prorokami lub reformatorami, swą pasją, motywacją zarażają innych. Uparte dzieciaki jako dorośli ludzie trzymają się jednej idei i nie zadrżą przed przeciwnikami. Ta sama determinacja, która uczyniła porę zasypiania trzylatka koszmarem dnia, sprawia teraz, że drżą przed nim, już trzydziestolatkiem, wszyscy adwersarze i konkurenci. Uparciuch mający kłopoty ze zmianami wyrasta na skoncentrowanego, poświęconego sprawie nauczyciela, naukowca, przywódcę społecznego. Uciążliwych ludzi w wieku dorosłym możemy określić jako:
-kreatywnych;
-ambitnych;
-ciężko pracujących i energicznych;
-odważnych i mężnych;
-skoncentrowanych i oddanych sprawie;
-skłonnych do przygód;
-zdeterminowanych;
-niezależnych;
-zasadniczych.
Cechy te oczywiście mają swoją cenę, o czym każdy ojciec , matka czy wychowawca uciążliwego dziecka wie doskonale, lecz są one cennymi wartościami, którym wielu zawdzięcza szczególne miejsce w historii ludzkości.”*

Opracowała: Bożena Kłek

*Na podstawie książki:
„TRUDNE DZIECKO”- Janet Poland

PS. Nadal czekam „pod numerem telefonu”: 500 041 166 od godziny 9.00 do 12.00. Jeśli nie odbiorę, proszę napisać sms-a, a wtedy odpowiem w późniejszym czasie. Pozdrawiam serdecznie.

TYDZIEŃ 29.06.- 30.06.

KOCHANI RODZICE!
Wybaczcie ten nagłówek: może się za bardzo spoufalam, ale muszę przyznać, że przez te listy i konsultacje telefoniczne czuję się jak Wasz przyjaciel. Miło było, lecz dzisiaj kończy się moja „zdalna praca”. Mam nadzieję, że po wakacjach będziemy kontaktować się osobiście w przedszkolu.
Dzisiaj chcę przekazać Wam garstkę wiedzy psychologicznej na temat tzw. BARIER KOMUNIKACYJNYCH. Z pewnością wielokrotnie mieliście wrażenie, że do Waszego dziecka NIC NIE DOCIERA. Chcecie mu pomóc na wszystkie sposoby, a efektu nie ma żadnego…Tak się dzieje wtedy, gdy dzieckiem zawładną silne emocje. Należy wtedy dać mu czas na ochłonięcie, zanim coś mu poradzicie. Jeżeli wykażecie się wystarczającą cierpliwością, to znajdziecie odpowiedni moment i miejsce na to by przekazać mu swoją wiedzę oraz doświadczenie życiowe. To zjawisko nie dotyczy tylko relacji dziecko – dorosły. W relacjach między samymi dorosłymi tak samo występują te BARIERY w trudnych sytuacjach. Gdy rozmawiamy sobie bez emocji, jesteśmy w stanie nawzajem sobie przekazać bardzo dużo mądrości, empatii i zrozumienia. W przeciwnym wypadku wszystko co powiecie w dobrej wierze może być odebrane opacznie. Poniższa tabela pomoże Wam zrozumieć jak działają różne nasze komunikaty adresowane do bliskich osób.

Tabela

Pozdrawiam Was serdecznie, życzę miłych wakacji:

Bożena Kłek – psycholog

……………………………………………………………………………………………………………………………….

ZABAWY LOGOPEDYCZNE

TYDZIEŃ 23.03. – 27.03. Ćwiczenia narządów mowy (język, wargi)

• wysuwanie języka na brodę – buzia szeroko otwarta
• oblizywanie warg- buzia szeroko otwarta
• wysuwać język do nosa w kierunku brody
• wahadełko – czubek języka dotyka kącików ust
• wysunięty język wysuwać jak najbardziej do przodu nie dotykając ust i chować jak najgłębiej do jamy ustnej
• dotykanie językiem jak dolnych raz górnych zębów
• wycieraczka samochodowa – „wycieranie „ językiem górnych zębów
• dotykanie czubkiem języka na zmianę dolnych i górnych zębów- buzia szeroko otwarta
• mlaskanie
• kląskanie
• wydmuchiwanie baniek mydlanych przez słomkę
• zdmuchiwanie płomyka świecy przy zwiększanej stopniowo odległości
• dmuchanie na kłębuszki waty, kuliki papierowe itp.
• nadmuchiwanie baloników
• gra na organkach, grzebieniu, trąbkach, gwizdkach itp.
• ściągnąć usta jak przy samogłosce u, a następnie spłaszczyć cofając kąciki, jak przy artykulacji głoski i, powtórzyć te ruchy kilkakrotnie
• cmokanie
• parskanie
• nabierać powietrza pod wargę górną, a potem pod dolną
• dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub kulkę papieru
• wymawiać coraz szybciej połączenia samogłosek Au, szeroko otwierając wargi przy a i ściągając je mocno przy u
• przytrzymywanie wargami kartkę papieru
• ściągnięte usta przesuwać w lewą i prawą stronę
• balonik – nadmuchiwanie policzków powietrzem i wolnie wypuszczanie powietrza z policzków

TYDZIEŃ 30.03. – 03.04. Utrwalenie prawidłowej wymowy głoski „ sz” w wyrazach i zdaniach.

I Ćwiczenie usprawniające narządy mowy.

1. Wysuwanie języka do przodu, a następnie cofanie w głąb jamy ustnej, usta szeroko otwarte.
1. Cmokanie (wysuwanie warg do przodu).
2. Oblizywanie językiem warg .
3. Kląskanie
4. Wypychanie językiem policzków
5. Dotykanie językiem nosa, podbródka

II Trening uwagi i koncentracji

Zabawa „Popatrz. Opowiedz. Ułóż.” -szukanie obrazków, które pasują do wzoru.

III Ćwiczenia artykulacyjne.

1. Wymawianie głoski sz w izolacji. Łączenie jej z samogłoskami asz, osz, usz, ysz, esz, sza, szo, szu, szy, sze, asza, oszo, uszu, yszy, eszy.

2. Powtarzanie wyrazów i zdań:

Szkoła, szkło, szklanka, szpital, myszka, szyszka.
Na wieszaku wisi szalik.
W szatni stoją wieszaki
W koszyku jest groszek.
Mama szyje koszulę.

IV. Zagadki

Ma długi ogonek,
oczy jak paciorki.
Gdy zobaczy kota,
umyka do norki.

Bardzo proszę wszystkie dzieci,
niech rzucają do mnie śmieci.

V Ćwiczenia słuchowe

1. Dzielenie wyrazów na sylaby.

kwiatuszek
bambosze
koszyk
kalosze
brzoskwinia
maszyna
listonosz

TYDZIEŃ 06.04. – 10.04. Utrwalenie głoski ż

Zagadki
Rozwiąż zagadki. Prawidłowe odpowiedzi zwierają głoskę ż. Zwróć uwagę na jej wymowę.
1. Ma on nóżkę nie ma buta, ma kapelusz, nie ma głowy. Czasem gorzki i trujący, czasem smaczny jest i zdrowy.
2. W twardej skorupce smaczny skarb mieszka, jak go rozbijesz, to zjesz…
3. Podczas pogody błękitem się mieni, a podczas sztormu burzy się i pieni.
Rebus
Rozwiąż rebus. Prawidłowe rozwiązanie zawiera głoskę ż.

 

BA = GIEL

Zapamiętywanie głosek.
Który wyraz nie pasuje?
• szufelka, żarówka, żaglówka, żaba
• żonkil, szyba, żuraw, żyto
Wymyślanie wyrazów
Podaj 4 nazwy zwierząt, w których występuje głoska ż na początku, uważaj na wymowę tej głoski.

Ćwiczenia słuchowe:
1. Co słyszę? Dziecko siedzi z zamkniętymi oczami i wychwytuje głosy dochodzące z sąsiedztwa i z ulicy.
2. Rozpoznawanie wytwarzanych dźwięków, tylko za pomocą słuchu (dziecko ma zamknąć oczy lub odwrócić się)
– uderzanie pałeczką w szkło, kamień, drewno itd.
– toczenie piłki, kasztana, kamyka po podłodze. Jaki przedmiot wydał ten dźwięk?
– rozpoznawanie różnych rzeczy w zamkniętym pudełku, przez potrząsanie pudełkiem (groch, kamyki, gwoździe, cukier itd.)
-uderzanie klockami o siebie, łyżeczkami, garnuszkiem, odbijanie piłki gumowej, klaskanie, darcie papieru, lanie wody, przesuwanie czegoś po stole, drapanie po szkle, papierze, stole, wypuszczanie powietrza z dętki, piłki itd.
-rozpoznawanie głosu, szmeru i źródła dźwięku, miejsca, kierunku, odległości, ilości dźwięków (dużo – mało), głośności (głośno – cicho).
– szukanie ukrytego radia, dzwoniącego budzika, stukanie do drzwi (do których?).
-różnicowanie i naśladowanie głosów zwierząt: kot, pies, krowa, kura, kaczka, gęś, kogut itd.

TYDZIEŃ 14.04. – 24.04. 

Kochani rodzice, by wasze dziecko prawidłowo mówiło, potrzeba z waszej strony trzech zasad.

Zasady utrwalenia nawyków poprawnej wymowy :
1. Zasada systematyczności wymaga, aby nauczanie poszczególnych dźwięków odbywało się według określonej kolejności działań. Każdy ćwiczony dźwięk musi przejść przez pewne etapy, a więc przygotowanie narodów artykulacyjnych, wywołanie dźwięku w izolacji, połączenie go z samogłoską na początku wyrazu, w środku i na końcu, dalej – ze spółgłoskami, także w nagłosie, śródgłosie i wygłosie. Potem następują zdania, opowiadanie obrazków itd. Dopiero po utrwaleniu tego dźwięku możemy przejść do następnego. Zasada ta odnosi się także do rytmiczności pracy. Jeśli sami będziemy lekceważyć ćwiczenia, opuszczać je, nie możemy oczekiwać od dziecka, że podejdzie ono na serio do pracy, każda rozpoczęta robota musi być konsekwentnie doprowadzona do końca.
2. Zasada stopniowania trudności nakazuje rozpoczynać od tego, co dla dziecka najłatwiejsze. Trudny dźwięk od razu je zniechęci. Dziecko musi widzieć efekty swojej pracy i odnosić sukcesy.
3. Zasada utrwalenie dyktuje konieczność powtarzania zdobytych umiejętności tak długo, aż doprowadzi się do nawyku. Nie wystarczy więc wywołać daną głoskę i poprzestać na tym, że dziecko potrafi ją prawidłowo powtórzyć. Musimy tę głoskę ćwiczyć w różnych układach i kontekstach, utrwalać poprzez opowiadanie ilustracji, recytowanie wierszy, a przede wszystkim w mowie spontanicznej, niekontrolowanej.
Kochani rodzice poniżej podaję linki, które pomogą uatrakcyjnić ćwiczenia narządów artykulacyjnych oraz oddychania:
https://www.youtube.com/watch?v=QYsyOhLKGyo
https://www.youtube.com/watch?v=6nQUkK2Ekes
https://www.youtube.com/watch?v=BUCX2cJ2avo
https://www.youtube.com/watch?v=GbbM1Eouy-Y
https://youtu.be/iZbLwWWJQ1w?t=156

Jeśli mają państwo jakieś pytania, proszę dzwonić, mój nr tel (503-99-15-15)

Magda Klistala-logopeda

Bezdźwięczność

Bezdźwięczność dotyczy 13 głosek języka polskiego, są to: b b’ d g g’ (spółgłoski zwarte) dz dź dż (spółgłoski zwarto- szczelinowe) w w’ z ź ż (głoski szczelinowe).
Mowa bezdźwięczna daje w efekcie znaczne odkształcenie dźwiękowej postaci wyrazów, np.: pusza ‘burza’, ślima ‘zima’ itd. Mimo stosunkowo małej częstości występowania tej wady w porównaniu z innymi, np. rotacyzmem i sygmatyzmem, zagadanie te od strony praktycznej okazuje się bardzo ważne. Decyduje o tym duża liczba odkształconych dźwięków (13). Dodatkowo należy wskazać na towarzyszące niemal zawsze w mowie bezdźwięcznej u dzieci starszych błędy w pisaniu i czytaniu. Ćwiczenia logopedyczne w przypadku mowy bezdźwięcznej trwają zazwyczaj długo, nawet kilka miesięcy. Najlepszą kolejnością wywoływania dźwięczności głosek ubezdźwięcznianych według T. Kani jest zaczęcie pracy od głosek najdalej oddalonych od krtani, są to następujące głoski: w w’ z ż ź dz dż dź b b’ d g g’. Przyczyną bezdźwięczności jest zwykle zaburzenie słuchu fonemowego, tzn. nieróżnicowanie dźwięków o tym samym miejscu artykulacji. Przy bezdźwięczności z reguły występuje obniżenie napięcia mięśniowego: wargi i policzki są wiotkie, głos jest zwykle cichy, monotonny, bezbarwny.

W
Aby nauczyć dziecko dźwięcznego wymawiania głoski w, rozpoczynamy ćwiczenia od przedłużonego wymawiana samogłoski u. Dwoma palcami spłaszczamy dolną wargę przez cofnięcie kącików ust. Wówczas warga przylgnie do krawędzi górnych zębów. Zaczynamy od ćwiczenia przedłużonego w w miedzy samogłoskami: awwwa, awwwo, awwwe, aeeeu, awwwy i stopniowo przechodzimy do pojedynczego dźwięku w.
Awa, awo, awe, awu, awy; owa, owo, owe, owu, owy, ewe, ewo, ewe, uwa, uwe, ewe, uwy, ywo, ywe, ywu, ywy, wa wo, wu, wy, wo
Wata, wanna, wałek, walizka, wakacje, worek, wojsko, wełna, wesoły.
Wesołe wakacje, wysoka wanna, worek wełny
Kawa, ława, trawa, owoce, owad, mowa, krowa, kowal, surowy, włosy, wrona,
Malowana ława, nowy wałek, siwe włosy, wymyte owoce
W walizie jest wata. Na wakacjach jest wesoło, Weronika pije kawę. Krowy skubią trawę. Wojtek ma nowy krawat.

Wia, wio, wie, wiu, wi
Wiatr, wianek, wiatrak, wiosna, wiosło, wieś, wiersz, wieniec, wieszak, wieczór, wiśnia, wiewiórka
Wieje wiatr, wielki wieniec. Na wieszaku wisi wiatrówka. Wieczorem wieje wiatr. Wiesia wije wianek. Wiktor mówi wiersz.
Różnicowanie w – f, wi- fi
W szafie wiszą dwa futra. Na fartuszku wyhaftowane są wisienki. Wczoraj zwiedzaliśmy fabrykę telewizorów. Wagony wiozą węgiel. W kinie wyświetlają nowy film. Po trawie chodzą wrony. W wodzie pływają foki. Wielbłądy idą powoli. Przez otwartą furtkę wchodzą myśliwi. W oknach wiszą wyprane firanki.

Z
Ćwiczenia w udźwięcznianiu rozpoczynamy od układów: syy, szzzy, zzzy. Nastepnie głoskę z ćwiczymy miedzy samogłoskami, przedłużając ją: azza, azzo, azze, jazzu, azzy, w końcu skracamy przedłużone z do pojedynczego dźwięku.
Aza, Azo, aze, azu, Azy; oza, ozo, oze, ozu, ozy; eza, ezo, eze, ezu, ezy; uza, uze, uzu, uzy; yza, yzo, yze, yzu, yzy; za, ze, zo, zu, zy
Zamek, zakład, zachód, zapałki, zabawki, zabawa, zebra, zęby, zupa
Zepsuty ząb, złamana zapałka
Waza, wazon, koza, wozy, muzyka, lizak, język, złoto, zły, zlew, znak, bielizna
Waza zupy, zdrowe zęby
Koza zajada zupę. Zosia kupiła lizaka. Zenek zjada pyzy.

Różnicowanie s – z
Na jezdni stoi samochód. Na zamku jest stary zegar. W wazoniku są niezapominajki. Zosia dostała złotą zakładkę.

Ż
Rozpoczynamy od ćwiczeń słuchowych różnicujących głoski sz – ż. Jeśli dziecka dalej wymawia ż bezdźwięcznie, polecamy wymawiać sz z dodatkiem y (szyy, a następnie szżyy; powtarzamy to kilka razy. Przy ćwiczeniach tego typu pochylamy lekko głowę, gdyż przy takim jej położeniu dochodzi do zwarcia strun głosowych. Głoskę ż ćwiczymy między samogłoskami: ażżża, ażżżo, ażżże, ażżżu, itd., stopniowo skracając ż do pojedynczego dźwięku.
Aża, ażo, aże, ażu, aży,; oża, ożo, oże, ożu, oży,; eża, eżo, eże, wżu, eży; uża, użo, uże, użu, uży; yża, yże, yżo, yże, yżu, yży.
Ża, żo, że, żu, ży
Żaby, żarówka, żołędzie, rzodkiewka, rzeka, żółty, żuk, żyto, żyletka, żyrafa.
Plaża, jarzyny, orzechy, morze, korzeń, kożuch, nożyk, wieża, leżak, koleżanka, talerzyk, róża, burza, duży, wierzba, łyżka, wrzosy, żużel, duża, plaża.
Różowy talerzyk, dojrzałe żyto.
Jerzyk na nowy kożuch. Na plaży leży różowy leżak.

Zia, zio, zie, ziu, zi
Ziarno, zioła, ziemia, ziemniaki, zięba, źle, źródło, źrebak, kozioł, łazienka, poziomki, buzia, guziki, gałęzie, późno
Zielone gałęzie, zimna łazienka, późna zima.
Kazio ma zielone guziki. W wazoniku zielenią się bazie.

Dza, dzo, dze, dzu, dzy
Dzban, dzwonek, dzwon, dzwonnik, dzwonić, koledzy, rodzynki, dzwonić pędzel, kukurydza, pieniądze, rydze
Dzbanek kukurydzy, cudze pieniądze.
Koledzy pędzą po miedzy. Jędza ma dzbanek. Jadzia i Kazio jedzą rodzynki. Na wadze leżą rydze.
Dża, dżo, dżu, dży, dże
Dżem, dżungla, dżokej, dżokejka, dżoker, dżdżownica, dżdżysty.
Dżem dżokeja, dżokejka maharadży, dżip w dżungli.
Dżdżownica leży w dżungli. Dżentelmen gra w brydża. Dżokej zgubił dżokejkę.
Dzia, dzio, dzie, dziu, dzi
Dziadek, dziobak, dzień, dzieci, dziupla, niedziela, dziura, dzięcioł, dzik, dźwig, ludzie budzik, grudzień, niedziela, łabędzie, żołędzie
Dziesięć żołędzi, dziurawe łodzie, dziupla dzięcioła, dzikie łabędzie.
Niedźwiedzie dźwigają dźwig. Łabędzie dziwnie dziobią łodzie.

B, bi (b’)
Rozpoczynamy od ćwiczeń słuchowych różnicujących głoski p – b. Jeśli dziecko nie wymawia dźwięcznie głoski b, wtedy rozpoczynamy ćwiczenia udźwięczniające od głoski m: długie mmmm, a następnie dodajemy b, tj. mmmmb, mmmmba, mmmbo, mamby, mmmbu; ammba, ammmbo, ammbe, ammmbum ammmby, powoli wycofując się z m, a ćwicząc:
aba, abo, abe, abu, aby; oba, obe, obo, obu, oby; eba, ebe, ebo, ebu, eby; uba, ubo, ube, ubu, uby; yba, ybo, be, ybu, yby; ba, bo be, bu, by;
basen, balon, balet, balia, bańka, bałwan, balkon, boisko, bochenek, babcia, belka, beret, beton, buty, bulka, burak, butelka
barwny balon, betonowe boisko, bułka babci
taboret, kabel, słaby, robota, sobota, choroba, robak, tuba, kubek, wróbel, cebula
bochenek chleba, słaby taboret
blok, bluza, błoto, brama, szabla, tablica, jabłoń, obrus, ubranie, meble, farba, herbata, torba
torba cebuli, kubek herbaty, fabryka obuwia, bukiet bzu, zabłocone buty
Basia je bułkę. Na balkonie rosną bratki. W sobotę był bal. Bolek ma nowe farby. Wiesio pływa w basenie. Przed bramą stoi wóz meblowy.

Bia, bio, biu, bi
Biały, białko, biurko, bierki, biblioteka, bilet, biszkopt, nabiał, obiad, kobieta, obierać, niebieski;
Biała bibuła, niebieski łubin;
Na biurku jest bibuła. W torbie są biszkopty. Z białka ubito pianę. Basia kupiła bilet.

Różnicowanie b-p, bi – pi
Piłka – balon
Półka – bułka
Paweł – Bolek
Pani – Bana
Piłka – biwak
Piórko – biurko

D
Rozpoczynamy od ćwiczeń słuchowych w różnicowaniu d –t. Dźwięczność d ćwiczymy po uzyskaniu innych głosek dźwięcznych, jak w, z, ź, b. Czasem pojawia się już samoistnie, a w razie trudności trzeba ja ćwiczyć przez dodanie n: nda, ndo, ndu, nde, ndy, anda, ando, ande, andy, powoli wycofując się z n i przechodząc do: ada, ado, ade, adu, ady, oda, odo, odu, ode, ody; eda, edo, ede, edu, edy, uda, udo, ude, udu, udy, yda, yde, ydo, ydu, ydy, da, do, de, du, dy.
Dach, data, dalia, daleko, dawno, dom, dobry, deska, deptać, dół, dynia
Dach domu, dębowa decha, dobry deser
Pada, sady, woda, broda, jeden, medal, buda, chudy, budynek
Pada deszcz, jeden dom, dobre lody
Dłoń, dłuto, dmuchać, drut, drabina, dwa, ładny, wiadro, Jodla, chłodny, brudny, indyk
Wiadro wody, dwa indyki, podarte spodnie, długa broda, drewniana buda
Koło domu stoi buda. Na dębie jest gniazdo. Darek niesie wiadro wody. Damian ma dwa indory.

G
Rozpoczynamy od ćwiczeń słuchowych, tj. zróżnicowania g –k. Głoskę udźwięczniamy między samogłoskami, prowadząc ćwiczenia jak niżej: aga, ago, age, agu, agy,; oga, ogo, oge, ogu, ogy; ega, ego, ege, egu, egy, Uga, uge, geo, ugu, ugy, ga, go ,ge, gu, gy.
Gardło, gafa, gamoń, gołąb, Gucio, Guliwer, guma, guzik, głupi, góral, górnik, ganek
Gorący garnek, gumowa gęś
Waga, uwaga, jagoda, droga, noga, łodyga
Druga godzina, zagon ogórków, gliniana głowa, głodny Gucio, gniazdo gołębi. W ogrodzie rośnie grusza. W garnku gotuje się groch.

ZABAWY LOGOPEDYCZNE – Szalona rękawiczka
https://youtu.be/iZbLwWWJQ1w

TYDZIEŃ 27.04. – 30.04.

W tym tygodniu ćwiczymy głoskę ”  l ”

ZABAWY z GŁOSKĄ L 

TYDZIEŃ 04.05. – 08.05.

W tym tygodniu ćwiczymy głoskę ” sz ”

Karty ćwiczeń utrwalające głoskę sz

Wierszyki logopedyczne z głoską sz

Gry logopedyczne z głoską sz

TYDZIEŃ 11.05. – 15.05.

W tym tygodniu ćwiczymy głoskę ” ż ”

Zabawy z głoską ż

TYDZIEŃ 18.05. – 22.05.

W tym tygodniu ćwiczymy głoskę ” cz ”

Zabawy i ćwiczenia z głoską cz

TYDZIEŃ 25.05. – 29.05.

W tym tygodniu utrwalamy głoskę ” dż ”

Utrwalenie głoski dż

TYDZIEŃ 01.06. – 05.06.

W tym tygodniu kształcimy słuch fonemowy.

Karty pracy z ćwiczeniami kształtującymi słuch fonemowy

……………………………………………………………………………………………………………………….

Zajęcia sportowe

Rodzicu, gdy chcesz  aktywnie spędzić czas z dzieckiem, a do tego zadbać o jego prawidłową postawę możesz skorzystać z  propozycji zabaw przygotowanych przez naszego specjalistę. Bawcie się dobrze.

01.04.2020r. 

(plik do pobrania) gimnastyka

08.04.2020r.

Bajka o smoku obiboku – ćwiczenia dla najmłodszych

15.04.2020r.

Witam serdecznie wszystkie dzieci i zapraszam na kolejny odcinek ćwiczeń z tygryskiem. Pozdrawia Pani Danusia.

22.04.2020r. 

Smoczy leń  https://youtu.be/0dDPcZAOOxM 

29.04.2020r. 

Zapraszam wszystkich rodziców do stworzenia w domu lub ogródku toru przeszkód. Wasze dzieci bardzo kochają zajęcia sportowe i tam często robimy tory przeszkód.

Życzę miłej i super zabawy.

Tor przeszkód  https://youtu.be/CM5_eBngVXs

06.05.2020r. 

Witam.

Zapraszam do zabawy ruchowej wszystkie dzieci. Dzisiaj będziemy ćwiczyć z woreczkami. Pamiętamy aby ćwiczenia wykonywać wolno ale dokładnie. Ćwiczenia wykonujemy indywidualnie lub w parze z rodzeństwem lub rodzicem.

ćwiczenia z woreczkami

ćwiczenia z woreczkami 2

Drogie dzieci po ćwiczeniach z woreczkami zatańczcie z wesołym czerwonym przyjacielem.

https://www.youtube.com/watchv=k85mdyoPU_k&feature=share&fbclid=IwAR21hZNbPzsT0cm2cMwtUqhlGH0jix-sBnBDZLQI-vWStg_-kZcSjoD_IY

Wesołej zabawy!

13.05.2020r. 

Dzień dobry wszystkim dzieciom i rodzicom.

Dzisiaj do ćwiczeń wykorzystamy trochę przyborów kuchennych i trochę zabawek . Staramy się wykonywać ćwiczenia wolno ale bardzo dokładnie. Życzę dzieciom dużo ruchu i dobrej zabawy.

Pozdrawiam serdecznie 🙂

Ćwiczenia w domu 1 https://www.youtube.com/watch?v=FwDO7b5IFIA&feature=share&fbclid=IwAR3JSDVHdA6_FZYjc8BklNXX_8dJvqN5NYTIGpr6g0wsVkyiOs5oLV6MaaY

cdn.

20.05.2020r. 

Dzień dobry wszystkim dzieciom i rodzicom.

Dzisiaj dalszy ciąg  ćwiczeń z wykorzystaniem przyborów kuchennych i zabawek . Staramy się wykonywać ćwiczenia wolno ,ale bardzo dokładnie. Życzę dzieciom dużo ruchu i dobrej zabawy.

Pozdrawiam serdecznie 🙂

Ćwiczenia w domu 2 https://www.youtube.com/watch?v=ZtZrmn8gqnY&feature=share&fbclid=IwAR2ZgFppkrAgZ_bECJvfS_1xCGALWmv1r8Nn7Jx2jfXYNF94vtbv3GpJPkk

cdn.

27.05.2020r. 

Witam wszystkie dzieci i Rodziców.

Dzisiaj do ćwiczeń wykorzystamy trochę przyborów kuchennych i trochę zabawek . Staramy się wykonywać ćwiczenia wolno ale bardzo dokładnie. Życzę dzieciom dużo ruchu i dobrej zabawy.

Pozdrawiam serdecznie 🙂

Ćwiczenia w domu 3 https://www.youtube.com/watch?v=WI-4WIL7mAM&feature=share&fbclid=IwAR3w3z_J2RItyj9sCIVAdXrdHIt1N2xNnD1RE2856l-ClF4eVjFLf21dL8Y

03.06.2020r. 

Dzień dobry.

Zapraszam na ćwiczenia na szybkość reakcji. Zaproś do zabawy rodziców lub rodzeństwo.
1. Chwyt piłki rączkami, na początek miękką lekką, trudniej z cięższą piłką, w pozycji klęku obunóż
2. Złapanie piłek kubeczkami, dwie jednocześnie lub naprzemiennie, w pozycji siad rozkroczny
3. j.w. w pozycji leżenie przodem, łokcie w uniesieniu

Ćwiczymy szybkość reakcji 2 https://youtu.be/fe-niCAXtGc?list=UUj9cpaClruF-WWrlxCaypTA

Miłego ćwiczenia i życzę zdrówka.

10.06.2020r. 

Dzień dobry .

Dzisiaj proponuję zajęcia sportowe na świeżym powietrzu. Życzę miłej i kolorowej zabawy ruchowej.
https://youtu.be/yFBfvBPHqXg
Wyścigi: – bieg, obiegnięcie wiaderka, powrót – skoki w workach – rzut piłeczkami do wiaderka – przeskoki po poduszkach – zbieranie przedmiotów do worka – skoki z balonem między nogami – rzut balonem z wodą w tarczę Po każdej konkurencji dzieci otrzymują owoce, na koniec w nagrodę zjadają 🙂

17.06.2020r.

Dzień dobry .

Dzisiaj będą ćwiczenia na mm. brzucha. Staramy się wykonać ćwiczenia wolno ale dokładnie. Tak samo jak wykonywaliśmy je na zajęciach sportowych. Pamiętamy aby jak najwięcej ruszać się na świeżym powietrzu.

Ćwiczenie mięśni brzucha https://youtu.be/7gwIxgBMUXU
1. Przyciąganie kolan do klatki piersiowej w podporze przodem z pomocą małej ściereczki, kocyka
2. Zmiana stron w podporze bokiem na przedramionach
3. Przyciąganie kolan do łokcia w podporze przodem
4. Unoszenie nóg do świecy
5. Siad równoważny (plecki proste, długa szyja)

Pozdrawiam serdecznie i życzę zdrówka wszystkim dzieciaczkom.

24.06.2020r.

Dzień dobry.

Na dzisiejszych zajęciach będziemy ćwiczyć koordynacje wzrokową. Potrzebujemy pomocy rodziców lub starszego rodzeństwa aby wykonać plansze na których będą naklejone a wcześniej wycięte z papieru stopy i dłonie.
koordynacja wzrokowa https://youtu.be/OiXxZnAchMw
1. Przejście po planszach zgodnie z obrazkiem – dłonie, stopy
2. Pokonanie plansz przeskokami – dłonie, stopy
3. Pokonanie plansz przeskokami – tylko stopy

Życzę udanej zabawy.

30.06.2020r.

Dzień dobry. Na dzisiejszych zajęciach poprzyskakujemy po drabince różnymi sposobami. 

Przeskoki przez drabinkę https://youtu.be/3dFq70bVwG0
1. Zwracamy uwagę na włączanie ćwiczeń angażujących pracę stopy
2. Dążymy do stawiania stóp na wprost, korekta błędów, palce i pięty nie idą do środka
3. Różne kombinacje skoków, na lekko ugiętych kolanach, które się nie łączą.

Życzę udanej zabawy i zdrowych wakacji.